Συντάκτης: xo

Σκηνοθεσία Sergei Okunev

Για 12 παραστάσεις

«Θα φτάσω μέχρι εσένα. Θα γράψω για τον ρόλο σου στη ζωή μου.

Ή… για τη ζωή μου σαν ρόλο σου…»

Μετά το Νυχιάνγκ και το Labor που αγκαλιάστηκαν θερμά από το κοινό, ένα ακόμη νέο έργο, ένα δείγμα της σύγχρονης ελληνικής δραματουργίας, παρουσιάζεται στη σκηνή του θεάτρου Πορεία. Το Garamond 12 της Μαρίας Δριμή, που πήρε τον τίτλο του από μια… γραμματοσειρά, προέκυψε από τη Σχολή Πυροδότησης Θεατρικής Γραφής του θεάτρου Πορεία και πραγματεύεται τα θέματα της ταυτότητας, του απογαλακτισμού και της δειλίας απέναντι στη ζωή, της υποστηρικτικής και ενίοτε πνιγηρής σχέσης μητέρας-παιδιού, της αποδοχής του εαυτού, της άρνησης παραδοχής της πραγματικότητας, των ζωτικών προτύπων, της έκθεσης του καλλιτέχνη, της αδυναμίας να ακολουθήσουμε έναν «ενδεδειγμένο» τρόπο ζωής, της φιλίας, της ερωτικής επιθυμίας…

Ο Μαρκ Χάντερ, ένας ταλαντούχος ανερχόμενος συγγραφέας, πάσχει από αγοραφοβία και ζει διαρκώς κλεισμένος στο σπίτι μαζί με την υπερπροστατευτική μητέρα του και προσκολλημένος στην ανάμνηση του πρόωρα χαμένου θείου του. Αν και κάθε μυθιστόρημά του δημιουργεί αίσθηση στους κριτικούς και βρίσκει μεγάλη απήχηση στο κοινό, ο ίδιος αδυνατεί να εκτεθεί ως καλλιτέχνης με του όρους του μάρκετινγκ και των δημοσίων σχέσεων. Όταν η πίεση από τον εκδότη του, τα ΜΜΕ και το κοινό γίνεται αφόρητη, προσλαμβάνει τον Τζέικ, ένα εξωστρεφές alter ego του, για να παρουσιάζεται ως Μαρκ στο κοινό, πλάθοντας έναν «ιδανικό» εαυτό και ένα γοητευτικό αντικείμενο πόθου. H εμφάνιση μιας νεαρής επίδοξης συγγραφέως στη ζωή του Τζέικ, φέρνει τον Μαρκ σε αδιέξοδο, αφού είναι θέμα χρόνου να αποκαλυφθεί η πραγματικότητα. Το τέλος είναι τραγικό αλλά και λυτρωτικό.

Όπως με την Έμιλυ Λουΐζου για το Labor, έτσι και τώρα το θέατρο Πορεία απευθύνθηκε σε έναν νεαρό σκηνοθέτη, τον Ρώσο Sergei Okunev, απόφοιτο της περίφημης σχολής GITIS, που υπογράφει την πρώτη σκηνοθεσία του στην Ελλάδα.

Συντελεστές

Συγγραφέας: Μαρία Δριμή

Σκηνοθεσία: Sergei Okunev

Συνεργάτις στη δραματουργία: Ελένη Κουτσιούμπα

Σκηνικά – κοστούμια: Αλέγια Παπαγεωργίου

Μουσική/ηχητικός σχεδιασμός: Panú

Χορογραφία: Κατερίνα Φώτη

Φωτισμοί: Ναυσικά Χριστοδουλάκου

Βοηθός σκηνοθέτη: Δέσποινα Ρεμεδιάκη

Βοηθός Ενδυματολόγου: Αλεξάνδρα – Αναστασία Φτούλη

Κατασκευή μαριονέτας: Βασιλική Τσιλιγκρού

Φωτογραφίες – Trailer: Χρήστος Συμεωνίδης

Διανομή

Μπεθ: Μαρία Ζορμπά

Μαρκ: Αλέξανδρος Μαυρόπουλος

Τζέικ: Χάρης Τζωρτζάκης

Κάρεν: Σίλια Μπισιώτη

ΔΕΙΤΕ ΤΟ VIDEO THΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ :

Η νέα παραγωγή της OLYMPIA CULTURE

στο ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΘΕΑΤΡΟ

Νούμερο 83, Πατ Τάι Γκάι: Τηγανητά νουντλς ρυζιού με αυγό, λαχανικά, κοτόπουλο και πικάντικη σάλτσα από φιστίκι, μέτρια καυτερό.

Πέντε πρόσωπα μεταμορφώνονται επί σκηνής σε δεκαεπτά διαφορετικούς ανθρώπους μιας σύγχρονης πολυεθνικής κοινωνίας. Πέντε Ασιάτες μάγειρες, στην κουζίνα του ταϊλανδο-κινεζο-βιετναμέζικου εστιατορίου, Ο ΧΡΥΣΟΣ ΔΡΑΚΟΣ, μας αφηγούνται τις ιστορίες των ενοίκων πάνω και δίπλα από αυτό το οίκημα, καθώς και το τι συμβαίνει μέσα στην κουζίνα.

Πέντε ηθοποιοί ξετυλίγουν το νήμα αυτών των σύντομων, σχεδόν «κινηματογραφικών» σκηνών, με όσο το δυνατό λιγότερα μέσα, με μοναδικά οχήματα τα σώματα και τις φωνές τους.

Με ένα άκρως έξυπνο κείμενο και γραφή γεμάτη χιούμορ και ευαισθησία ,ο Ρόλαντ Σιμελπφένιχ κατορθώνει να αποτυπώσει το σύγχρονο πολιτικοκοινωνικό γίγνεσθαι, σχολιάζοντας όλες της πληγές του δυτικού κόσμου, παρουσιάζοντάς μας την εικόνα μιας φθαρμένης Ευρώπης που λίγο- λίγο φτάνει στη δύση της. Ο ΧΡΥΣΟΣ ΔΡΑΚΟΣ είναι ένα βαθιά πολιτικό έργο που καταπιάνεται με τις ανθρώπινες σχέσεις, τη βία, τη μετανάστευση, το trafficking και την ανάγκη μας για επιβίωση, . Το παζλ της ιστορίας συντίθεται μέσα από έναν καταιγιστικό ρυθμό, παραγγελίες εξωτικών φαγητών και καυστικό χιούμορ. Στο κέντρο της ιστορίας, ένας παράνομος νεαρός Κινέζος που υποφέρει από πονόδοντο και η χαμένη μικρή αδελφή του που, χωρίς να το γνωρίζει, ζει μερικά πατώματα μακριά του.

Τι συμβαίνει κι έχουμε πάψει πια να ακούμε ο ένας τον άλλο;

Γιατί οι ανθρώπινες σχέσεις καταρρέουν;

Γιατί είμαστε τόσο απομονωμένοι;

«Μακάρι να μπορούσα να είμαι κάποιος άλλος από αυτόν που είμαι. Κάποιος τελείως διαφορετικός»

σκηνοθεσία/ δραματουργική επεξεργασία (βασισμένη στη μετάφραση της Ε. Κύργια) : Γιώργος Ματζιάρης

δημιουργία σκηνικού χώρου: Σταύρος Μπαλής

φωτισμοί : Μελίνα Μάσχα

μουσική: Λευτέρης Βενιάδης

κίνηση : Βρισηίδα Σολωμού

κοστούμια : Χριστίνα Τσουτσουλίγα

Βοηθοί σκηνοθέτη: Άντα Πουράνη, Γιάννης Μπαριάμης

Φωτογραφίες: Τζίνα Σκανδάμη

Video: Θωμάς Παλυβός

Παίζουν: Γιούλικα Σκαφιδά, Δημήτρης Αλεξανδρής, Χρήστος Σαπουντζής, Φωτεινή Παπαχριστοπούλου, Στρατής Χατζησταματίου.

Σκηνοθεσία: Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος

Πρεμιέρα: Πέμπτη 20 Απριλίου

Κεντρική Σκηνή

Θέατρο του Νέου Κόσμου

Το Θέατρο του Νέου Κόσμου ανεβάζει στην Κεντρική Σκηνή του την παράσταση Η Ανατολή σε σκηνοθεσία του Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου.

Η Ανατολή της Έλλης Παπαδημητρίου: Μικρασιατική εκστρατεία και καταστροφή, τα μοιραία γεγονότα της τετραετίας 1918-1922. Νίκες και πανωλεθρίες, αιτίες και συνέπειες. Στο επίκεντρο βρίσκεται πάντα ο άνθρωπος και τα πάθη του. Το θανατικό κι ο ξεριζωμός, η θέληση για ζωή κι ο αγώνας, των γυναικών κυρίως, να στεριώσουν στην καινούρια πατρίδα, ο πόνος πλάι πλάι με την πίστη στη ζωή. Οι πρόσφυγες έφεραν στην Ελλάδα τη νοικοκυροσύνη τους, τις γεύσεις, τις παραδόσεις, τα τραγούδια, τους χορούς τους. Την μπόλιασαν με τον πολιτισμό τους.

Η Έλλη Παπαδημητρίου, γνωστή πιο πολύ από τον Κοινό Λόγο, που εκδόθηκε σε τέσσερις τόμους στο διάστημα 1964-75 και πρωτοανέβηκε στο Θέατρο του Νέου Κόσμου το 1997, ασχολήθηκε πολλές δεκαετίες με τη θεατρική σύνθεση Ανατολή.

Η Έλλη είχε μια εμμονική σχέση με αυτό το έργο της: φεύγοντας για τη Μέση Ανατολή στην Κατοχή, το μόνο χειρόγραφο που ρίχνει στη βαλίτσα της είναι η Ανατολή, που την εκδίδει για πρώτη φορά στο Κάιρο το 1941 και εν συνεχεία κάθε 10 χρόνια ξαναδουλεμένη: 1952, 1962, 1972, 1982, στις επετείους της Μικρασιατικής καταστροφής.

100 χρόνια από το συγκλονιστικό αυτό γεγονός, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων «Όλη η Ελλάδα ένας πολιτισμός» του Υπουργείου Πολιτισμού, η Ανατολή παρουσιάστηκε για 2 μόνο παραστάσεις (15 & 16 Ιουλίου 2022) στον αρχαιολογικό χώρο της Τίρυνθας, φόρος τιμής στη συγγραφέα που συνέδεσε τη ζωή και το έργο της με τη μοίρα της Μικράς Ασίας.

Ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος είχε την τύχη να γνωρίσει και να συνδεθεί με την Έλλη Παπαδημητρίου τη δεκαετία του ’70, σπουδαστής ακόμα στη δραματική σχολή. Από εκείνη την εποχή έβλεπε τις θεατρικές αρετές του Κοινού Λόγου και της Ανατολής, καθώς και την υπόγεια σχέση αυτών των δύο έργων. 26 χρόνια μετά τον Κοινό Λόγο, το Θέατρο του Νέου Κόσμου παρουσιάζει για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων την Ανατολή: Λόγος, τραγούδι, χορός, ιστορική μνήμη, ένα κείμενο-διαμάντι που ήρθε στο φως, παρουσιάζεται από μια ομάδα ερμηνευτών που ενώνουν ιδανικά το χτες με το σήμερα.

Την παράσταση τη φανταστήκαμε σαν μια επίσκεψη μιας παρέας προσφύγων σ’ έναν αρχαιολογικό χώρο, σε μια τελετή μνήμης για τη χαμένη τους πατρίδα. Εκεί θα θυμηθούν, θα εξιστορήσουν, θα αναπαραστήσουν γεγονότα που ζήσανε, θα χορέψουν και θα τραγουδήσουν.

Η παράσταση της Ανατολής είναι αφιερωμένη στη μνήμη της Σούλας Αθανασιάδου, που λάμπρυνε την πρώτη εκδοχή του Κοινού Λόγου το 1997.

Συντελεστές της παράστασης

Σκηνοθεσία: Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος

Μουσική: Φώτης Σιώτας

Σκηνικό: Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος -Κώστας Πολίτης

Κοστούμια: Κλαιρ Μπρέισγουελ

Επιμέλεια κίνησης: Σοφία Πάσχου

Σχεδιασμός φωτισμών: Αποστόλης Κουτσιανικούλης

Επιστημονική σύμβουλος: Ιωάννα Πετροπούλου

Βοηθός σκηνοθέτη: Αγγελική Τόμπρου

Παίζουν οι ηθοποιοί: Μανώλης Μαυροματάκης, Ελένη Ουζουνίδου, Μιχάλης Τιτόπουλος, Αποστόλης Ψυχράμης, Δημήτρης Καπουράνης

Συμμετέχει ο τσελίστας Tάσος Μισυρλής.

Παίζουν επίσης όργανα και τραγουδούν οι ηθοποιοί της παράστασης.

Οι C. for Circus παρουσιάζουν το έργο «Καὶ ἐφύτευσεν ὁ Θεὸς παράδεισον» σε κείμενο και σκηνοθεσία της Βαλέριας Δημητριάδου που θα παρουσιάζεται από τη Δευτέρα 24 Απριλίου στο Σύγχρονο Θέατρο.

Για πρώτη φορά στα δεκαπέντε χρόνια της συμπόρευσής τους, οι C. for Circus (παρέα με νέους και παλαιότερους συνεργάτες), καταπιάνονται με ένα πρωτότυπο θεατρικό έργο, γραμμένο από μέλος της ομάδας.

Το έργο πραγματεύεται ένα τρομακτικά επίκαιρο θέμα, μία από τις ισχυρότερες μορφές έμφυλης βίας, το sex trafficking. Υπερεξουσία ανθρώπων στις ζωές άλλων με μόνο κίνητρο το κέρδος, σωματική και ψυχολογική βία, κυκλώματα, οργανωμένο έγκλημα που επεκτείνει διαρκώς τη δράση του και ζωές που χάνονται, είτε κυριολεκτικά, είτε μεταφορικά – με το να ζουν υπό τη σκιά και τον φόβο του θύτη.

Έντεκα ρόλοι, έντεκα ηθοποιοί, λειτουργώντας σαν ένα σώμα και καταθέτοντας ο καθένας από την σκοπιά του το δικό του κομμάτι, συνθέτουν σταδιακά το παζλ της ιστορίας, ενώ ταυτόχρονα ενισχύουν τη δράση με τη μουσική που παίζουν ζωντανά επί σκηνής.

Σημείωμα της Βαλέριας Δημητριάδου:

Δεν ξέρω ποια ήταν η αφορμή για να ξεκινήσω να γράφω αυτό το έργο. Ίσως ήταν η ανάγκη μου να μιλήσω για κάτι που νιώθω πως αποσιωπάται μεθοδευμένα και συστηματικά από τους «από πάνω». Ή ίσως η ανάγκη μου να ερευνήσω όσο μπορώ περισσότερο αυτό το άγνωστο μέχρι τώρα για μένα πεδίο. Αυτή η βιαιότητα, με την πλήρη αντικειμενοποίηση του ανθρώπινου σώματος – κατά κύριο λόγο του γυναικείου – είναι κάτι που δεν μπορεί να συλλάβει ο νους μου. Είναι φορές που νιώθω σαν να υπάρχουν παράλληλοι κόσμοι με αυτόν που ζει ένας μέσος άνθρωπος, με μια σχετικά φυσιολογική ζωή. Οι traffickers, οι μαφίες και τα κυκλώματα, είναι σαν να μην υπάρχουν φαινομενικά. Σαν να μην κυκλοφορούν ανάμεσά μας και να ξετρυπώνουν μόνο τη νύχτα. Πας ας πούμε στο σούπερ μάρκετ, να ψωνίσεις κάτι για το μωρό σου και μπορεί πίσω σου στη σειρά να περιμένει κάποιος σωματέμπορας που αγοράζει κάτι, ο,τιδήποτε. Ή μπορεί στη διπλανή πολυκατοικία απ’ αυτή που μένεις να ακούς ένα «ζευγάρι» που μαλώνει, αλλά να πρόκειται για κάτι εκ διαμέτρου αντίθετο. Δε θα

πάει ποτέ όμως ο νους σου σε κάτι τέτοιο. Δε θα σκεφτείς ποτέ κάτι τέτοιο, γιατί έχεις την πεποίθηση τρόπον τινά ότι όλα αυτά αποτελούν εξαιρέσεις κι ότι τα βλέπεις μόνο στις ειδήσεις. Κι όμως, χιλιάδες άνθρωποι πέφτουν καθημερινά θύματα του οργανωμένου εγκλήματος της σωματεμπορίας. Χάνουν το παρελθόν τους, τις οικογένειές τους και παλεύουν με τα θηρία για να καταφέρουν να ξεφύγουν. Τρομάζω όταν συνειδητοποιώ ότι το μέγεθος αυτού του κυκλώματος ξεπερνά κατά πολύ τη φαντασία μου, εξυπηρετώντας ακόμη και κρατικά συμφέροντα και θυμώνω που δεν υπάρχει απόδοση δικαιοσύνης. Οπότε είπα να διοχετεύσω τον θυμό μου σε κάτι που μου είναι γνώριμο και οικείο, την τέχνη. Και ίσως -ποιος ξέρει;- μ’ αυτό τον τρόπο να δώσουμε κι εμείς λίγη παραπάνω ορατότητα σε όλο αυτό.

Συντελεστές παράστασης:

Κείμενο – Σκηνοθεσία : Βαλέρια Δημητριάδου Σκηνικά – κοστούμια: Δήμητρα Λιάκουρα Επιμέλεια κίνησης: Ειρήνη Μακρή Σχεδιασμός φωτισμού: Μελίνα Μάσχα

Μουσική: Βαλέρια Δημητριάδου Σχεδιασμός ήχου: Φοίβος Παπαγιάννης Βοηθός σκηνοθέτριας: Αντριάνα Ανδρέοβιτς Στίχοι τραγουδιών: Μαρία Ελισάβετ Κοτίνη Φωτογραφίες – τρέιλερ: Πάτροκλος Σκαφίδας Γραφιστική επιμέλεια: Indigo creative Οργάνωση παραγωγής: Πάνος Σκούρας Εκτέλεση παραγωγής: Παναγιώτης Γαβρέλας, Χρύσα Κοτταράκου Διεύθυνση παραγωγής: Ελντίνα Παπαναστασίου Γραφείο τύπου – Επικοινωνία: Μαρία Τσολάκη Συμπαραγωγή: C. for Circus και Olympia Culture

Παίζουν: Αθηνά Αλεξοπούλου, Βαγγέλης Αμπατζής, Παναγιώτης Γαβρέλας, Κωνσταντίνος Κάππας, Μαρία Κατσανδρή, Χρύσα Κοτταράκου, Νικόλας Παπαδομιχελάκης, Μαρία Προϊστάκη, Αθηνά Σακαλή, Θανάσης Χαλκιάς, Σπύρος Χατζηαγγελάκης

Η παράσταση επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού

«Ο Μισάνθρωπος» ή «Ο μελαγχολικός ερωτευμένος»

Σκηνοθεσία: Πέτερ Στάιν

με τον Βασίλη Χαραλαμπόπουλο

To Δημοτικό Θέατρο Πειραιά υποδέχεται τον διεθνώς αναγνωρισμένο σκηνοθέτη Πέτερ Στάιν ο οποίος σκηνοθετεί την παράσταση «Ο Μισάνθρωπος» ή «Ο μελαγχολικός ερωτευμένος» του Μολιέρου με τον Βασίλη Χαραλαμπόπουλο στο ρόλο του Αλσέστ.

Πρεμιέρα Τετάρτη 19 Απριλίου.

Λίγα λόγια για το έργο

Με αφορμή τα 400 χρόνια από τη γέννηση του Μολιέρου, το ΔΘΠ, υποδέχεται ένα από τα εμβληματικότερα έργα του σπουδαίου Γάλλου θεατρικού συγγραφέα και μια από τις σημαντικότερες κωμωδίες ηθών των τελευταίων αιώνων.

Περίπου 360 χρόνια μετά το πρώτο του ανέβασμα, το έργο του Μολιέρου παραμένει επίκαιρο. Ακόμη και σήμερα, ο μισάνθρωπος Αλσέστ -απόλυτα δικαιολογημένα- θα επέκρινε ανελέητα την ανειλικρίνεια, την υποκρισία και την εξαπάτηση του ίδιου μας του εαυτού ή των άλλων.

Θα ήταν, μάλιστα, διατεθειμένος να υποστεί οποιεσδήποτε συνέπειες θα επέφερε αυτή του η συμπεριφορά.

Ο Μισάνθρωπος σε σκηνοθεσία Πέτερ Στάιν ανέβηκε στο Παρίσι το 2018 και έκανε δεκάδες παραστάσεις σε ολόκληρη τη Γαλλία, σημειώνοντας τεράστια καλλιτεχνική και εισπρακτική επιτυχία.

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΠΕΙΡΑΙΑ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ από 19/04

«Ο Μισάνθρωπος» ή «Ο μελαγχολικός ερωτευμένος»

τουΜολιέρου

Ταυτότητα παράστασης

Μετάφραση: Λουΐζα Μητσάκου Σκηνοθεσία: PeterStein Σκηνικά: FerdinandWoegerbauer Κοστούμια: AnnaMariaHeinreich Φωτισμοί: Νίκος Βλασόπουλος

Περούκες: Κωνσταντίνος Σαββάκης

Βοηθός Σκηνοθέτη: Δάφνη Λιανάκη Οργάνωση Παραγωγής: Ντόρα Βαλσαμάκη

Διαδικτυακή Επικοινωνία – Φωτογραφίες: ΚωνσταντίνοςΖουρνάς | Digital.gr

Παραγωγή: “ΘΕΑΜΑ ΑΚΡΟΠΟΛ”

Ερμηνεύουν

Βασίλης Χαραλαμπόπουλος

ΓιωργήςΤσαμπουράκης,Παρασκευή Δουρουκλάκη, Γιώργος Γλάστρας,

Γιώργος Ψυχογιός, Δημήτρης Ντάσκας, Νάνσυ Μπούκλη, Αχιλλέας Σκεύης, Θεοδόσης Τανής, Νικόλας Μυλωνόπουλος, Βαγγέλης Δαούσης, Γιώργος Τριανταφύλλου

και ηΌλια Λαζαρίδου στο ρόλο της Αρσινόη

Τα κοστούμια της παράστασης κατασκευάστηκαν στο Παρίσι, από το “AtelierCaracoAnezou”και είναι τα ίδια που χρησιμοποιήθηκαν στη γαλλική παραγωγή.

Τα παπούτσια της παράστασηςκατασκευάστηκαν από τον οίκο υποδημάτων“PompeiShoes”,στηΡώμη.

Οι περούκες των Αλσέστ, Φιλάντ και Ορόντ κατασκευάστηκαν από την“Audelloteatro”,στοΤορίνο.

Άλαν Τούρινγκ ο Ορφέας Αυγουστίδης

Σκηνοθεσία – διασκευή: Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος

ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ

Άνοιξε η προπώληση για τις νέες ημερομηνίες μετά το Πάσχα,
από 19/4 και για λίγες μόνο παραστάσεις!

Αγοράστε τα εισιτήριά σας ΕΔΩ

Η θρυλική, πλέον, παράσταση με τον Ορφέα Αυγουστίδη στον ρόλο του Άλαν Τούρινγκ,
σε διασκευή και σκηνοθεσία Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλου, έχοντας ήδη σπάσει κάθε ρεκόρ,
με πάνω από 200 sold-out και περισσότερους από 63.000 θεατές, σε Αθήνα & Θεσσαλονίκη,

συνεχίζεται για λίγες ακόμα παραστάσεις μετά το Πάσχα, λίγο πριν ρίξει οριστικά αυλαία.

Για φωτογραφίες, κάντε κλικ εδώ: https://tinyurl.com/3bnunevh

Για να δείτε το trailer, κάντε κλικ εδώ: https://youtu.be/7jwnMTeWixg

«Η Μηχανή του Τούρινγκ» έχοντας καταρρίψει κάθε ρεκόρ, απέσπασε διθυραμβικές κριτικές από κοινό και κριτικούς και αναδείχθηκε και πάλι ως μια από τις πιο επιτυχημένες παραστάσεις, και της φετινής σεζόν.

Με πάνω από 200 sold out και περισσότερους από 63.000 θεατές, «Η Μηχανή του Τούρινγκ» παίρνει παράταση και συνεχίζει την επιτυχημένη πορεία της και μετά το Πάσχα, για λίγες μόνο παραστάσεις στο Νέο Θέατρο Κατερίνα Βασιλάκου, πριν κλείσει οριστικά τον κύκλο της.

Μια παράσταση που ύμνησαν κοινό, κριτικοί, αλλά και ο συγγραφέας του έργου, Benoit Soles, ο οποίος δήλωσε: «Εντυπωσιάστηκα με το ανέβασμα της παράστασης, νιώθω πραγματικά συγκινημένος και θέλω να συγχαρώ όλους τους συντελεστές! Πραγματικά με μάγεψε η ερμηνευτική δεινότητα του Ορφέα Αυγουστίδη. Κατά την διάρκεια της παράστασης ένιωσα τον παλμό του κοινού, που παρακολουθούσε καθηλωμένο!»

Ο Τούρινγκ είναι μόνος του πια. Όλα όσα βλέπουμε συμβαίνουν στο μυαλό του. Είναι κομμάτια της μνήμης του. Είναι η ύστατη προσπάθεια μιας ιδιοφυούς προσωπικότητας να επικοινωνήσει με όλους αυτούς που δεν τον κατάλαβαν τότε και όλους εμάς που προσπαθούμε να τον κατανοήσουμε τώρα, λίγο πριν το αινιγματικό τέλος που ο ίδιος θα δώσει στην ζωή του.

«Βρίσκομαι υπό κατ’ οίκον περιορισμό
και υποχρεωμένος να υποβάλλομαι σε ορμονοθεραπεία για έναν ολόκληρο χρόνο»

Ο Άλαν Τούρινγκ είναι ο άνθρωπος που έσπασε τον κωδικό των ναζί και άλλαξε την πορεία του δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου, συμβάλλοντας καθοριστικά στην λήξη του το 1945. Οι ιστορικοί υπολογίζουν πως η συνεισφορά του βοήθησε να αποτραπούν εκατομμύρια θάνατοι. Ο ρόλος του στην Ιστορία αλλά και η συμβολή του στην επιστήμη των υπολογιστών και της τεχνητής νοημοσύνης έμεινε κρυφός λόγω της ομοφυλοφιλίας του, της διαπόμπευσης και της αυτοκτονίας του μέχρι το 2013 που η βασίλισσα Ελισάβετ αναγνώρισε επίσημα τις υπηρεσίες του. Πάνω από όλα όμως ο Τούρινγκ είναι ο υπερασπιστής της ανθρώπινης φαντασίας και μοναδικότητας. Η απόδειξη πως η ανθρώπινη ψυχή είναι ικανή να ξεπερνάει κάθε όριο, κάθε κοινωνικό παρεμβατισμό, κάθε στερεότυπο, κάθε αναστολή.

«Έχεις κρατήσει ποτέ μυστικό; Ένα πραγματικά μεγάλο μυστικό;
Έχεις ακούσει ποτέ να μιλούν για το «Αίνιγμα»;
Ήρθε η ώρα λοιπόν να με ακούσεις πολύ προσεκτικά!»

Ο Δίεση 101,3 παρουσιάζει «Το κουκλόσπιτο», το αριστούργημα του Νορβηγού συγγραφέα Χένρικ Ίψεν, σε μία Βραδιά για τους ακροατές του. Την Πέμπτη 23 Μαρτίου, στις 21.00, στο θέατρο Πορεία (Τρικόρφων 3-5 & 3ης Σεπτεμβρίου).

Ο γάμος της Νόρας και του Χέλμερ, θα καταρρεύσει όταν η αποκάλυψη ενός ψέματος θα εξαφανίσει κάθε βεβαιότητα, θα φανερώσει την παντελή έλλειψη επικοινωνίας μεταξύ τους και τις πραγματικές διαστάσεις της σχέσης τους, οδηγώντας τους στο τέλος της αθωότητας. Ποινικά κολάσιμες πράξεις, ωμοί εκβιασμοί, φόβοι, αγωνίες, αυτοκτονικές σκέψεις, εναλλάσσονται με την αγάπη, την ελπίδα, το φλερτ, τη χαρά, τα ιδεώδη της τέλειας οικογένειας, της κοινωνικής ανόδου και της οικονομικής ευμάρειας.

Όλα αυτά μέχρι την τελική αναμέτρηση με την Αλήθεια, η οποία θα σαρώσει τα πάντα, χωρίς οίκτο, στις ζωές των δύο πρωταγωνιστών. Είναι αυτή η Αλήθεια που θα οδηγήσει τη Νόρα στην επείγουσα διατύπωση του αμλετικού αιτήματος για την αναζήτηση του Εγώ.

Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Δημήτρης Τάρλοου, ενώ πρωταγωνιστούν η Λένα Παπαληγούρα και ο Γιώργος Χριστοδούλου.

Το έργο, που διαχρονικά θεωρείται ένα φεμινιστικό μανιφέστο, είναι πολλά περισσότερα από αυτό, αφού οι ήρωες που ο Ίψεν έπλασε, περίπου ενάμιση αιώνα πριν, μοιάζουν να μην έχουν χάσει τη ζωντάνια και τον επαναστατικό τους οίστρο, ενώ τα πάθη τους συνεχίζουν να συνταράζουν τους σημερινούς θεατές, μιας και σε αυτά αναγνωρίζουμε κάτι από τον εαυτό μας.

ΗΘΟΠΟΙΟΙ

Νόρα Χέλμερ: Λένα Παπαληγούρα

Τόρβαλντ Χέλμερ: Γιώργος Χριστοδούλου

Κρόγκσταντ: Θανάσης Δόβρης

Ράνγκ – γιατρός: Κώστας Βασαρδάνης

Λίντε: Βίκυ Κατσίκα

Νταντά – Ελένη: Όλγα Δαλέκου

Μουσικός επί σκηνής: Κρυσταλία Θεοδώρου (CORNIZA)

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Μετάφραση- Απόδοση – Σκηνοθεσία: Δημήτρης Τάρλοου

Συνεργάτις δραματουργός: Έρι Κύργια

Σκηνικά: Θάλεια Μέλισσα

Κοστούμια: Αλέξανδρος Γαρνάβος & Τζίνα Ηλιοπούλου

Πρωτότυπη μουσική σύνθεση: Κρυσταλία Θεοδώρου (CORNIZA)

Κίνηση: Εύη Οικονόμου

Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου

Βοηθός σκηνοθέτη: Δήμητρα Κουτσοκώστα

Βοηθός σκηνογράφου: Νάντια Κασσάρα

Διερμηνέας Νοηματικής: Μυρτώ Γκανούρη

Σχεδιασμός κομμώσεων: Θωμάς Γαλαζούλας

Σχεδιασμός μακιγιαζ: Olga Faleichyk

ΔΙΕΣΗ 101,3 ΓΙΑ ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΙΣ Τ΄ΑΥΤΙΣΟΥ ΕΔΩ!

Διασκευή: Στρατής Πασχάλης

Σκηνοθεσία: Γιώργος Παπαγεωργίου

«…εσείς δεν φοβάστε το κακό»

O Γκούσταφ φον Άσενμπαχ, επιτυχημένος συγγραφέας που βρίσκεται αντιμέτωπος με τη δημιουργική κρίση, έλκεται από την ιδέα ενός ταξιδιού στη Βενετία, ενός «εξωτικού» τόπου φορτισμένου με φιλήδονες προσδοκίες. Εκεί γοητεύεται από τον Τάτζιο, έναν νεαρό που παραθερίζει στο ίδιο ξενοδοχείο μ’ εκείνον και τον οποίο παρακολουθεί στα δαιδαλώδη στενά της πόλης εμμονικά και πάντα από απόσταση. Δεν πρόκειται, επομένως, για έναν έρωτα σαρκικό, αλλά για μια φιλοσοφική, σχεδόν πλατωνική και σίγουρα πεισιθάνατη αναζήτηση του Κάλλους. Η κατάβαση του ήρωα στις πιο σκοτεινές πλευρές της ύπαρξής του αποτελεί ταυτόχρονα την αφύπνισή του ως προς τον αυθεντικό πόθο. Όταν ο Άσενμπαχ μαθαίνει ότι η Βενετία πλήττεται από την πανδημία της χολέρας, αποφασίζει να μείνει ρισκάροντας τη ζωή του και ανανεώνοντας την πίστη ότι «η ομορφιά θα νικήσει».

«Μια ιστορία θανάτου, μια ιστορία για την ηδονή του Τέλους» χαρακτήρισε ο Τόμας Μαν τη γεμάτη πάθος νουβέλα του που έγραψε το 1912, έναν χρόνο μετά τις δικές του διακοπές στη Βενετία, και συμπεριέλαβε σε αυτή πολλές από τις εμπειρίες και τις σκέψεις του. Με επιρροές από τον Πλάτωνα, τον Γκαίτε, τον Φρόιντ και τον Νίτσε, το μυθιστόρημα ενέπνευσε στον Λουκίνο Βισκόντι την ομώνυμη εμβληματική ταινία του, Θάνατος στη Βενετία.

Η αριστουργηματική νουβέλα έρχεται στο θέατρο Πορεία σε διασκευή του ποιητή Στρατή Πασχάλη και με την υπογραφή του Γιώργου Παπαγεωργίου, ενός σκηνοθέτη που έχει ξεχωρίσει για την ενασχόλησή του με τη δραματοποίηση σημαντικών πεζογραφημάτων, τη χειροποίητη σκηνική δραματουργία και τη χρήση της ζωντανής μουσικής και δραματουργίας. Εξελίσσοντας αυτή τη φόρμα, θα επιχειρήσει να δημιουργήσει ένα αισθαντικό ηχητικό περιβάλλον επί σκηνής, το οποίο θα μυήσει τον θεατή στο μυσταγωγικό ταξίδι του Άζενμπαχ και θα τον καταβυθίσει στα μύχια πάθη του.

Συντελεστές

Διασκευή: Στρατής Πασχάλης

Σκηνοθεσία: Γιώργος Παπαγεωργίου

Δραματουργική επεξεργασία: Eρι Κύργια, Γιώργος Παπαγεωργίου

Σκηνικά – Κοστούμια: Πάρις Μέξης

Μουσική: Άγγελος Τριανταφύλλου

Σύνθεση ηχοτοπίων: Βαγγέλης Τούντας

Κίνηση: Σεσίλ Μικρούτσικου

Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου

Επιστημονικός Σύμβουλος: Αντώνης Γαλέος

Βοηθός σκηνοθέτη: Άννα Πασπαράκη

Βοηθός σκηνογράφου- ενδυματολόγου: Αλέγια Παπαγεωργίου

Σχεδιασμός κομμώσεων: Θωμάς Γαλαζούλας

Σχεδιασμός μακιγιάζ: Οlga Faleichyk

Βίντεο παράστασης – Trailer: Γιώργος Ζώης

Φωτογραφίες: Πάνος Γιαννακόπουλος

Διανομή

Νίκος Χατζόπουλος

Γιάννης Λεάκος

Ορέστης Χαλκιάς /Δημήτρης Κίτσος*

Γρηγορία Μεθενίτη

Γιάννης Μαστρογιάννης

*Τον ρόλο του Ορέστη Χαλκιά, από τις 12 Απριλίου, αναλαμβάνει ο Δημήτρης Κίτσος.

Στο βίντεο της παράστασης εμφανίζεται ο Ραφαήλ Παρασκευόπουλος.