Κατηγορία: Θέατρο

Μετά από μία εκρηκτική sold out σεζόν στην Αθήνα, το Μίξερ της Ζέτης Φίτσιου (βραβευμένη με το Κρατικό Βραβείο Συγγραφής Θεατρικού Έργου για το 2022*), η αναπάντεχη έκπληξη – παράσταση της χρονιάς που αποθεώθηκε από κοινό και κριτικούς, βγαίνει σε περιοδεία!

Αυτό το ξέφρενο, σχεδόν παράλογο γλέντι επί σκηνής, σε ξεκαρδιστική πάντα δεκαπεντασύλλαβη γραφή, φέρει το αιχμηρό χιούμορ της Ζέτης Φίτσιου, την ανατρεπτική μουσική του Θοδωρή Οικονόμου και την ευφυέστατη σκηνοθετική ματιά του Κώστα Σιλβέστρου.

Σε αυτό το μείγμα προσθέτουμε: τις ξεκαρδιστικές ερμηνείες της Έλενας Χαραλαμπούδη (γνωστής και ως 5 minute mum) και του Αλέξανδρου Σιάτρα και τη δεξιοτεχνική μαεστρία στο μπουζούκι του Κωνσταντίνου Τσιμπούκη.

Το αποτέλεσμα; Ένα σύγχρονο μιούζικαλ τσέπης – ξόρκι για την εποχή που ζούμε. Μια παράσταση κάθαρση και εξιλέωση απέναντι στα τραύματα που μας προκαλεί ο σαρωτικός, σύγχρονος κόσμος.

Λίγα λόγια για το «Μίξερ»

Ένας νέος φέρελπις καλλιτέχνης θέλει διακαώς να ανεβάσει τον Άμλετ. Όμως, λόγω εξαιρετικά χαμηλού μπάτζετ, τελικά αλλάζει το όραμά του και αντί για τον Άμλετ παίζει τον Βαγγέλη, που αντί για τη Δανία, ζει κάπου στην Κυψέλη. Θα κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για να καταφέρει να ανεβάσει την παράστασή του. Μαζί με μια ακόμη ηθοποιό πρόκειται να παίξουν όλους τους ρόλους του έργου.

Η παράσταση ξεκινά και μπροστά μας ξετυλίγεται η ιστορία του Βαγγέλη που από άσημος πορτιέρης, καταλήγει μέσα από μια σειρά παράδοξων γεγονότων να γίνει αρχηγός του κράτους. Ενός κράτους εντελώς διαλυμένου και ανοργάνωτου στο οποίο κυριαρχούν η διαφθορά, η λαμογιά και η τσαπατσουλιά. Σ’ αυτή την ξέφρενη πορεία «ανέλιξής» του, ο ήρωας θα συναντήσει στον δρόμο του χαρακτήρες που είτε θα του βάλουν εμπόδια είτε θα του αλλάξουν εντελώς τον τρόπο που βλέπει τα πράγματα.

Σκηνοθεσία: Λάκης Λαζόπουλος

Αν η γαλλική ταινία της προηγούμενης σεζόν (Qu’est-ce qu’on a fait au Bon Dieu?, 2014) συζητήθηκε για την ευρηματικότητά της, το χιούμορ της, την εύστοχη κριτική της απέναντι στον συγκαλυμμένο ρατσισμό της καθημερινότητας με τον «παλιό καλό τρόπο» των λαϊκών ταινιών του ’60 όπου ο μέσος άνθρωπος ταυτιζόταν με τους ήρωες καθώς ήταν πράγματι ένας από αυτούς,  η θεατρική μεταφορά του Λάκη Λαζόπουλου ίσως είναι κάτι περισσότερο.

Γνωρίζοντας πολύ καλά τον μέσο Έλληνα του σήμερα, ο ταλαντούχος σκηνοθέτης-συγγραφέας-ηθοποιός αναδεύει για μια ακόμη φορά τον «ψυχισμό της φυλής», αναδεικνύοντας τις καλά κρυμμένες αλήθειες, τα κοινά μυστικά και τα ακατάληπτα ψεύδη που διαμορφώνουν τα αντανακλαστικά της συμπεριφοράς μας απέναντι σε ένα τόσο σημερινό και τόσο ιδιότυπο ζήτημα, όπως αυτό της πολυπολιτισμικότητας και της ανάγκης συμβίωσης με τον «άλλον».

Οι χαρακτήρες παίρνουν την ελληνική τους υπόσταση   δημιουργώντας άλλοτε σκηνές αβίαστου γέλιου, άλλοτε εύστοχου σαρκασμού και άλλοτε  λεπταίσθητου-υποδόριου χιούμορ μέσα από τη γνώριμη, συνειδητή, αξεπέραστη -σχεδόν τελετουργική- κίνηση του Λάκη  Λαζόπουλου προς το κοινό του: «Παρακαλώ, ορίστε ένας καθρέπτης».

Η επιστροφή του Λάκη Λαζόπουλου  στο θέατρο έρχεται να  σηματοδοτήσει την “ανάγκη”   του καλλιτέχνη να μας φορτίσει με τη μοναδική του ενάργεια και ενέργεια, εδώ, τώρα σ’ αυτή την εποχή όπου όλα αλλάζουν.

Η πρεμιέρα της παράστασης στο θέατρο Γκλόρια προγραμματίζεται για τις 5 Νοεμβρίου.

Συντελεστές:

Θεατρική διασκευή -σκηνοθεσία: Λάκης Λαζόπουλος

Σκηνικά: Γιώργος Γαβαλάς

Κοστούμια: Έλλη Παπαγεωργακοπούλου

Κίνηση: Φρόσω Κορρού

Φωτισμοί: Αλέκος Γιάνναρος

Μουσική επιμέλεια: Άγγελος Τριανταφύλλου

Παραγωγή: Κάρολος Παυλάκης

Το τραγούδι της παράστασης υπογράφει ο Σταμάτης Κραουνάκης

Πρωταγωνιστούν:

Λάκης Λαζόπουλος

Μαρία Καβογιάννη 

Παίζουν:

Τζένη Θεωνά,  Νίκος Γκέλια, Kenny Moses  Adetu, Ελεάνα Στραβοδήμου, Ισιδώρα Δωροπούλου, Μάγια Ανδρέου,   Chalil Alizada,  Κουέι Φανκ Γιανγκ, Κωνσταντίνος  Καλαγκμπόρ , Νάταλι Ερνέστα. 

Θέατρο Γκλόρια, Ιπποκράτους 7, Αθήνα, τηλ. 210-3609400.

Παραστάσεις:

Τετάρτη, Κυριακή 19:15

Σάββατο 18:00 – 21:00

Κυριακή !9:15

Τιμές εισιτηρίων:
20 €, 16 €, 14 € φοιτητικό, νεανικό κάτω των 26 ετών, άνω των 65 ετών
10 € κάρτα ανεργίας

Προπώληση:

Δίκτυο καταστημάτων ΟΤΕ και ΓΕΡΜΑΝΟΣ και www.tickethour.com

Ώρες ταμείου: Τρίτη έως Κυριακή 10:30 – 13:30 & 17:00 – 21:30

Ένα από τα γνωστότερα έργα του Μπρόντγουεϊ ανεβαίνει στο Θέατρο του Νέου Κόσμου, από τις 14 Φεβρουαρίου 2024. Η Νάντια Κοντογεώργη παρουσιάζει την πρώτη σκηνοθεσία της στο θέατρο με το Burn this του Λάνφορντ Γουίλσον, σε μετάφραση Γεράσιμου Ευαγγελάτου. Ένα έργο για τη σαρωτική δύναμη του έρωτα, τη φιλία, την ομοφοβία, το πένθος και την προσωπική εξέλιξη, με πρωταγωνιστές τέσσερις ανθρώπους που προσπαθούν να κατακτήσουν όσα ονειρεύονται. Πόσο μπορεί να μας μετακινήσει η δύναμη του έρωτα και πόσο ορμητικά μας διαμορφώνει η καλλιτεχνική δημιουργία; Και τελικά, πώς αξίζει να ζει κανείς;

Η Άννα και ο Λάρρυ θρηνούν τον απροσδόκητο χαμό του φίλου και συγκατοίκου τους Ρόμπι, που σκοτώθηκε σε ναυτικό δυστύχημα με τον σύντροφό του. Η Άννα ανακαλύπτει στην κηδεία του πως η οικογένειά του δεν έχει ιδέα πως ο Ρόμπι ήταν ομοφυλόφιλος, ούτε βέβαια πως εργαζόταν σαν χορευτής. Στις δύσκολες στιγμές που ακολουθούν, αποδεικνύεται πως ο επί σειρά ετών σύντροφός της, Μπάρτον, επιτυχημένος σεναριογράφος του Χόλλυγουντ, αποτυγχάνει να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Μετά από λίγο, ο αδερφός του Ρόμπι, o Πέιλ, εισβάλει στο σπίτι, ανατρέποντας τα δεδομένα και δημιουργώντας νέες δυναμικές και συναισθήματα. Μια θυελλώδης σχέση ανάμεσα σ’ αυτόν και την Άννα γεννιέται, πέρα από τη ζώνη ασφαλείας και των δύο. Ένας έρωτας, στον οποίο και οι δύο αντιστέκονται σθεναρά, επαναλαμβάνοντας διαρκώς πως δεν τον θέλουν. 

Καθώς η απώλεια κλονίζει τους τέσσερις ήρωες, αποδεικνύεται πως αποτελεί ταυτόχρονα και σημαντικο παράγοντα για την αλλαγή τους. Η παράσταση μιλάει για το πώς ένα τραυματικό γεγονός μπορεί να μετακινήσει έναν άνθρωπο. Ταυτόχρονα, απογειώνει την έννοια της δημιουργίας, τονίζοντας την καταλυτική της δύναμη στην εξέλιξη των ηρώων. Η Άννα προετοιμάζει και ξεκινά την καριέρα της ως χορογράφος, ενώ ο Μπάρτον μετουσιώνει τον πόνο του γράφοντας για πρώτη φορά το σενάριο για μια ιστορία αγάπης. Το Burn this, μέσα από πολλή μουσική (Δήμητρα Τρυπάνη) και τραγούδι, μιλάει τελικά για μια παρέα ανθρώπων που μέσα από την θλίψη και τον διαρκή αγώνα για τις ανθρώπινες σχέσεις εξερευνούν τον τρόπο για να ζήσουν. Άλλωστε, στα ελληνικά, το «κάψ’το» μπορεί να σημαίνει ταυτόχρονα καταστροφή και διασκέδαση! 

Το Burn this είναι το 38ο έργο του βραβευμένου με Πούλιτζερ, πολυγραφότατου Λάνφορντ Γουίλσον (1937-2011), ο οποίος θεωρείται μία από τις σημαντικότερες μορφές της off – off Broadway σκηνής. Ο ίδιος ο συγγραφέας θεωρούσε πως είναι το καλύτερο έργο του, ενώ οι κριτικοί της εποχής το χαρακτήρισαν αριστούργημα. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1987 με τεράστια επιτυχία, με τον Τζον Μάλκοβιτς στο ρόλο του Πέιλ. Στην αναβίωση του 2002 τον ρόλο ερμήνευσε ο Έντουαρντ Νόρτον, ενώ στην πιο πρόσφατη διασκευή που παίχτηκε στο Μπρόντγουεϊ το 2019, τον Πέιλ ερμήνευσε ο Άνταμ Ντράιβερ και την Άννα η Κέρι Ράσελ. 

Ταυτότητα της παράστασης

Μετάφραση: Γεράσιμος Ευαγγελάτος

Σκηνοθεσία: Νάντια Κοντογεώργη

Σκηνικά: Μαίρη Τσαγκάρη

Κοστούμια: Γεωργίνα Γερμανού

Μουσική: Δήμητρα Τρυπάνη

Σχεδιασμός φωτισμών: Στέφανος Δρουσιώτης

Βοηθός σκηνογράφου: Αλίκη Σπανουδάκη

Φωτογραφίες: Πάτροκλος Σκαφίδας

Βοηθός σκηνοθέτη: Θάνος Μήλιος 

Παίζουν (αλφαβητικά): 

Κίμωνας Κουρής – Πέιλ

Μάριος Σαραντίδης – Λάρρυ

Ιβάν Σβιτάιλο – Μπάρτον

Ιωάννα Τριανταφυλλίδου – Άννα

ΔΕΥΤΕΡΑ 19 ΚΑΙ ΤΡΙΤΗ 20 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2024

ΘΕΑΤΡΟΝ

ΚΕΝΤΡΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ

«Νικητής είναι αυτός που ακολουθεί τα όνειρα του..»

Ρούντολφ Νουρέγιεφ: ένας εκπληκτικός χορευτής, αυτοεξόριστος από την ΕΣΣΔ, μία έντονη προσωπικότητα. Αυτά είναι μόνο λίγα στοιχεία της ζωής ενός εκ των κορυφαίων χορευτών που έλαμψε διεθνώς, στις μεγάλες σκηνές του κλασικού μπαλέτου. Η ζωή του ήταν πολυτάραχη, σχεδόν κινηματογραφική, με το πηγαίο ταλέντο του να τον οδηγεί γρήγορα στην κορυφή και την καταξίωση.

Η καλύτερη παράσταση για την ζωή του σπουδαίου χορευτή που έφυγε νωρίς, έρχεται επιτέλους και στην Αθήνα, στα πλαίσια της Πανευρωπαϊκής της περιοδείας. 

Η θρυλική παραγωγή, με τη συμμετοχή σολίστ από το Εθνικό Μπαλέτο της Τσεχίας, μιλά για τη ζωή του μεγάλου χορευτή Rudolf Nureyev. Η παράσταση έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από ανθρώπους που γνώριζαν προσωπικά τον Νουρέγιεφ και συμμετείχαν στη ζωή του.

 Ο Oleg Vinogradov (επικεφαλής του θεάτρου Mariinsky, ο διοργανωτής της περιοδείας του Nureyev το 1989) είπε: «Αυτή είναι μια εξαιρετική παράσταση και η αληθινή ιστορία της ζωής του Rudolf Nureyev».

 Βλαντιμίρ Ρεν (στενός φίλος του Νουρέγιεφ): «Όλα σε αυτή την παράσταση ήταν όπως έγιναν, είναι ένα εξαιρετικό έργο».

 Alla Osipenko (πρίμα μπαλαρίνα, λαϊκός καλλιτέχνης της Ρωσίας, που χόρεψε με τον Nureyev):

«Μια εκπληκτική μεταμόρφωση από δραματικό καλλιτέχνη σε χορευτή μπαλέτου. Συνιστώ σε όλους να το δουν».

Συγγραφέας, σκηνοθέτης και πρωταγωνιστής του έργου είναι ο Σεργκέι Γιανκόφσκι ο οποίος αποδίδει το ρόλο του Νουρέγιεφ τόσο πιστά και ρεαλιστικά, που όταν ολοκληρώνεται η παράσταση ο θεατής επιθυμεί να την ξαναδεί καθώς εμπνέει και ισχυροποιεί την πίστη και τη θέληση για ζωή.

Η παράσταση βασίζεται σε αληθινά γεγονότα. Τα πραγματικά περιστατικά της ζωής του Νουρέγιεφ που περιγράφει, βασίζονται σε σημειώσεις του ίδιου, βιβλία και ζωντανές διηγήσεις των φίλων και συναδέλφων του Ρούντολφ Νουρέγιεφ.

Οι θεατές θα γίνουν μάρτυρες του δύσβατου μονοπατιού προς τη δόξα, που για τον Νουρέγιεφ ξεκίνησε από ένα, ξεχασμένο από το Θεό, χωριό κοντά στην πόλη Ιρκούτσκ που όμως, γέννησε ένα αστέρι που δοξάστηκε στις καλύτερες θεατρικές σκηνές του κόσμου.

Θα δούμε επί σκηνής διαφορετικές πτυχές της ζωής του Νουρέγιεφ: το άπειρο και νεαρό αγόρι, το θρυλικό χορευτή του θεάτρου Μαριίνσκι και το σπουδαίο

καλλιτέχνη, η δημοτικότητα του οποίου συγκρίθηκε με αυτήν των Beatles. Το

όνομά του αποτελούσε συχνά πρωτοσέλιδο στον τύπο της εποχής, έγινε ο πρώτος Ρώσος χορευτής, ο οποίος διετέλεσε διευθυντής του Εθνικού θεάτρου της Γαλλίας – «Grand Opera». Ο Ρούντολφ Νουρέγιεφ άφησε πίσω του μια πολύτιμη παρακαταθήκη, τροποποιώντας ριζικά όχι μόνο τους κανόνες της εργασίας στο καλύτερο θέατρο του κόσμου, αλλά και τα πρότυπα του κλασσικού χορού στην παγκόσμια σκηνή του μπαλέτου.

Το θεατρικό έργο «Άλμα προς την ελευθερία» είναι μία ιστορία για τη ματαιότητα του πλούτου και της δόξας απέναντι στο θάνατο. Στην ακμή της ζωής του, ο ηθοποιός προσβάλλεται από μία σοβαρή και ανίατη ασθένεια.

Το κεντρικό θέμα αυτής της παράστασης είναι το μεγαλείο της προσωπικότητας που δεν χάνει την αξιοπρέπεια και τη δύναμή της ακόμη και όταν τη χωρίζει μία ανάσα από τον θάνατο. Είναι ένα αφήγημα για την τελευταία παρουσία επί της σκηνής ενός αστείρευτου ταλέντου.

Η είδηση του χαμού του αποτέλεσε κεραυνό εν αιθρία για ολόκληρη την παγκόσμια κοινότητα. Το άστρο του Νουρέγιεφ εκτοξεύτηκε τόσο αιφνίδια στον ουρανό όσο αιφνίδια και έσβησε, αφήνοντας πίσω του μία λάμψη που αποτελεί μέχρι σήμερα ορόσημο για όλους τους χορευτές μπαλέτου.

Η πρεμιέρα έγινε το 2007 στο θέατρο Mariinksy της Αγίας Πετρούπολης και αμέσως μετά ξεκίνησε τις περιοδείες της σε όλη την Ευρώπη. 

Η παράσταση παρουσιάστηκε με μεγάλη επιτυχία όχι μόνο στη Ρωσία αλλά από το 2010 ανέβηκε επίσης σε πάνω από 150 πόλεις σε όλο τον κόσμο, ανάμεσά τους οι: Αγγλία, Γαλλία, Βέλγιο, Ολλανδία, Εσθονία, Λετονία, Λιθουανία, Μαυροβούνιο, Φινλανδία κ.α ενώ έχει μεταφραστεί σε δώδεκα γλώσσες.

Η παράσταση θα παρουσιαστεί στο Κέντρο Πολιτισμού Ελληνικός Κόσμος με Ελληνικούς υπέρτιτλους και την συμμετοχή κορυφαίων σολίστ από το Εθνικό Μπαλέτο της Τσεχίας.

Διάρκεια παράστασης : 2 ώρες και 40 λεπτά με ένα διάλειμμα
 

Απόσπασμα από τις σημειώσεις του Ρούντολφ Νουρέγιεφ:

Ήταν η μυρωδιά του δέρματός μου που άλλαζε, ήταν η προετοιμασία, πριν από κάθε μάθημα. 

Ήταν η απόδραση από το σχολείο και μετά από τη δουλειά στα χωράφια με το πατέρα μου, γιατί είμασταν δέκα αδέλφια.

Να κάνεις δύο χιλιόμετρα με τα πόδια, για να πας στη σχολή χορού. Και όταν ήμουν εκεί…

Η μυρωδιά της καμφοράς, του ξύλου, η στολή χορού…

Ήμουν αετός στη κορυφή του κόσμου. Ο ποιητής ανάμεσα στους ποιητές. Ήμουν παντού και τα πάντα!!!

Το μόνο πράγμα που με συνοδεύει είναι ο χορός μου. Η ελευθερία του να υπάρχω..

Είμαι εδώ αλλά εγώ χορεύω με το νου, πετώ πιο μακριά από τα λόγια μου, πιο μακριά από το πόνο μου.

Αν λυπόμαστε τα πληγωμένα πόδια μας, αν τρέχουμε μόνο πίσω από το στόχο μας και δεν καταλαβαίνουμε την μοναδική ευχαρίστηση της κίνησης, δεν καταλαβαίνουμε το νόημα της ζωής.

Εκεί που η έννοια είναι στο γίγνεσθαι και όχι στο φαίνεσθαι.

Κάθε άνδρας θα έπρεπε να χορεύει. Σε όλη του τη ζωή. Άς μην είσαι χορευτής… .αλλά να χορεύεις…

Να χορεύεις!!!

Ρούντολφ Νουρέγιεφ, 1938-1993, Ρώσος χορευτής και χορογράφος. Ο Ρουντόλφ Χαμέτοβιτς Νουρέγιεφ ήταν ταταρικής καταγωγής Ρώσος χορευτής και χορογράφος, εκ των κορυφαίων του 20ου αιώνα στο κλασικό μπαλέτο. Ξεκίνησε την καριέρα του από τα διάσημα μπαλέτα Κίροφ το 1958, αφού πρώτα σπούδασε στην Ακαδημία Βαγκάνοβα της Αγίας Πετρούπολης έχοντας γίνει δεκτός το 1955, σε ηλικία 17 ετών. Σύντομα αναδύθηκε η τεχνική, η αρμονία και το ταλέντο του, κάτι που συνέτεινε ώστε να γίνει πρωταγωνιστής στους περισσότερους βασικούς ρόλους του κλασικού ρεπερτορίου. Το 1961 στο Παρίσι, σε μία περιοδεία των μπαλέτων Κίροφ του Λένινγκραντ, ο 23χρονος τότε Ρούντολφ Νουρέγιεφ, που ήταν πρώτος χορευτής των μπαλέτων, ζήτησε πολιτικό άσυλο στη Γαλλία ενώ ετοιμαζόταν να αναχωρήσει με τον θίασο για την Αγγλία. Από τότε έζησε και διέπρεψε στα μεγάλα μπαλέτα της δύσης.

Tο ALL THINGS RADIO, το σημαντικότερο γεγονός της ελληνικής ραδιοφωνικής αγοράς έρχεται στην Αθήνα, στις 13 Φεβρουαρίου 2024, στην Παγκόσμια Ημέρα Ραδιοφώνου, με τη διοργάνωση της ΕΙΙΡΑ και την υποστήριξη της ΑΕΜΑΡ! Κορυφαίοι διεθνείς ομιλητές από το Radiocentre UK, την Association Of European Radios (AER), the Association of Television and Radio Sales Houses (EGTA), the Association of Commercial Radios in Finland (RadioMedia), το Radioplayer Worldwide, το Cannes Lions International Festival of Creativity, συνομιλούν με στελέχη της ελληνικής αγοράς media, των ραδιοφώνων, της διαφήμισης, της έρευνας, αλλά και των διαφημιζομένων brands. Σε ένα ολοήμερο event με διαδραστικές ομιλίες και συζητήσεις πάνελ, οι προσκεκλημένοι του ALL THING RADIO στο βήμα του ομιλητή παρουσιάζουν τη δύναμη του ραδιοφώνου, τις διεθνείς τάσεις και τις καινοτομίες, ευρήματα ευρωπαϊκών ερευνών, τα best practices στην αποτελεσματικότητα, τη δημιουργικότητα στις καμπάνιες, το ψηφιακό μέλλον του ραδιοφώνου.

www.allthingsradio.gr

ΟΙ ΒΡΑΔΙΕΣ ΔΙΕΣΗ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ…

Ο ΔΙΕΣΗ 101,3 παρουσιάζει το αριστούργημα του Γρηγορίου Ξενόπουλου «Το μυστικό της Κοντέσσας Βαλέραινας», σε μία βραδιά για τους ακροατές. Την Παρασκευή 2 Φεβρουαρίου, στις 21:00, στον Ελληνικό Κόσμο (Πειραιώς 254). 

Το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού παρουσιάζει το ξεχωριστό θεατρικό έργο του Γρηγορίου Ξενόπουλου, σε σκηνοθεσία Πέτρου Ζούλια, με τη Νένα Μεντή στον ομώνυμο ρόλο. 

Το έργο διαδραματίζεται στη Ζάκυνθο. Στην άλλοτε αρχοντική οικογένεια των Βαλέρηδων, μόνο η γριά Βαλέραινα γνωρίζει τη συνταγή που γιατρεύει μία αρρώστια των ματιών. Έχει ορκιστεί, ότι θα την κρατήσει μυστική και θα παρέχει το φάρμακο αφιλοκερδώς, σε όποιον το έχει ανάγκη. Μόνο από Βαλέραινα σε Βαλέραινα μπορεί να κληρονομηθεί το γιατρικό, η παράδοση του οποίου κρατάει πάνω από 250 χρόνια και για να τεθεί σε ισχύ θα πρέπει να δοθεί πριν πεθάνει η Βαλέραινα. 

Η φτώχεια, όμως, έρχεται να κλονίσει την οικογένεια και να δοκιμάσει τη στάση των ηρώων απέναντι στο χρήμα και τις ηθικές αξίες. Η Βαλέραινα δέχεται σωρεία δελεαστικών προτάσεων για την πώληση του μυστικού. Μία εσωτερική πάλη μεταξύ ανάγκης και ηθικού χρέους ξεκινάει, με το γιατρικό να αποτελεί την αιτία σύγκρουσης των ηρώων και τον Ξενόπουλο να δίνει μία μεγαλοφυή λύση. 

Στις δύσκολες στιγμές, η αξία της τιμής έρχεται αντιμέτωπη με την ανάγκη και το χρήμα. H απόφαση της Κοντέσσας Βαλέραινας είναι καθοριστική για το μέλλον της οικογένειας. 

Το ζήτημα που θίγει ο Ξενόπουλος στο έργο παραμένει επίκαιρο, με την αρετή της αξιοπρέπειας από τη μία πλευρά και τη διαφθορά του χρήματος από την άλλη να βρίσκονται στο επίκεντρο του έργου.

Ο ίδιος ο συγγραφέας το έχει χαρακτηρίσει ως «το καλύτερο έργο της ζωής του». «…Το συνέλαβα νέος, το έγραψα άντρας, το ξανάγραψα μεσόκοπος, το τελείωσα σχεδόν γέρος. Είναι το έργο όλης μου της ζωής».

Η Μαρία Κανελλοπούλου υποδύεται τον ρόλο της οικονόμου, ο Νίκος Νίκας τον γιο Κόντε Βαλέρη, ενώ η Βασιλική Τρουφάκου ερμηνεύει τον ρόλο της νεαρής νύφης. Μαζί τους, οι ηθοποιοί: Δημήτρης Καπετανάκος, Δημήτρης Αριανούτσος, Μαριάννα Τουντασάκη, Γιώργος Λόξας, Φαίη Φραγκαλιώτη, Άννα-Μαρία Κατσουλάκη. 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:

Σκηνοθεσία: Πέτρος Ζούλιας

Σκηνικά: Μαρία Φιλίππου

Κοστούμια: Νίκος Χαρλαύτης

Μουσική: Μίνως Μάτσας

Φωτισμοί: Μελίνα Μάσχα

Βοηθός σκηνοθέτη: Μαριάννα Τουντασάκη

Βοηθός σκηνογράφου-ενδυματολόγου: Κατερίνα Σβορώνου

Φωτογραφίες: Γιώργος Καβαλιεράκης

Γραφιστική Επιμέλεια: Πέτρος Παράσχης

Επιμέλεια Προγράμματος: Ιάσων Τριανταφυλλίδης
 

Για το τραγούδι «ΜΥΣΤΙΚΟ ΣΟΥ» της παράστασης, τη μουσική έγραψε ο Μίνως Μάτσας, τους στίχους η Σοφία Καψούρου και το ερμηνεύει ο Γιώργος Λόξας.

ΕΡΜΗΝΕΥΟΥΝ:

Νένα Μεντή: Κοντέσσα Βαλέραινα

Νίκος Νίκας: Μανώλης Κόντε Βαλέρης, γιος Κοντέσσας Βαλέραινας

Βασιλική Τρουφάκου: Τασία, γυναίκα Μανώλη Κόντε Βαλέρη

Δημήτρης Καπετανάκος: Τζώρτζης Πάπουζας, Έμπορος

Δημήτρης Αριανούτσος: Γιος του Μανώλη και της Τασίας, Εγγονός Βαλέραινας

Μαριάννα Τουντασάκη: Φάντασμα

Γιώργος Λόξας : Γείτονας

Φαίη Φραγκαλιώτη: Κοπέλα Α

Άννα-Μαρία Κατσουλάκη: Κοπέλα Β

Τον ρόλο της Όρσολας υποδύεται η Μαρία Κανελλοπούλου

ΔΙΕΣΗ 101,3 ΓΙΑ ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΙΣ Τ’ ΑΥΤΙΣΟΥ ΕΔΩ!

ΟΙ ΒΡΑΔΙΕΣ ΔΙΕΣΗ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ…

Ο ΔΙΕΣΗ 101,3 παρουσιάζει το έργο «Η αξία της ζωής», της βραβευμένης με Emmy Jane Anderson, σε μία βραδιά για τους ακροατές. Την Πέμπτη 1η Φεβρουαρίου, στις 21:00, στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης (Πειραιώς 206). 

Ο πόνος στη ζωή είναι αναπόφευκτος, το να υποφέρεις όμως από αυτόν είναι προαιρετικό.

Δύο ξαδέρφες με τους συζύγους τους συναντιούνται μετά από καιρό . Και οι δύο έχουν υποστεί μία τρομερή απώλεια.

Ένα έργο γεμάτο συμπόνια, ειλικρίνεια και χιούμορ που εξερευνά, σε βάθος, την αξία της ζωής και το δικαίωμα του καθενός να αποφασίζει ελεύθερα τη μοίρα του.

Ο Σωτήρης Τσαφούλιας επιστρέφει στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης με το έργο ”Η Αξία της Ζωής”, με την Πέγκυ Σταθακοπούλου, τον Δημήτρη Μαυρόπουλο, την Αθηνά Τσιλύρα και τον Βασίλη Ρίσβα στους πρωταγωνιστικούς ρόλους. 

Ταυτότητα παράστασης

Σκηνοθεσία: Σωτήρης Τσαφούλιας
Μετάφραση – Απόδοση: Ναταλύ Δούκα
Σκηνικά: Ηλένια Δουλαδίρη
Σχεδιασμός Φωτισμών: Σωτήρης Τσαφούλιας – ‘Eλενα Πετροπούλου
Μουσική: Θοδωρής Οικονόμου
Κοστούμια: ‘Αγις Παναγιώτου
Βοηθός Σκηνοθέτη: Καρολίνα Ζαπατίνα
Β’ Βοηθός Σκηνοθέτη: Γιάννης Διασσάκης
Οργάνωση Παραγωγής: Θωμάς Χαρέλας
Παραγωγή: Black Spine
 

Ηθοποιοί

Ντίνα: Πέγκυ Σταθακοπούλου

Μπιλ: Δημήτρης Μαυρόπουλος
Τζάνετ: Αθήνα Τσιλύρα
Νιλ: Βασίλης Ρίσβας

ΔΙΕΣΗ 101,3 ΓΙΑ ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΙΣ Τ’ ΑΥΤΙΣΟΥ ΕΔΩ!

Σκηνοθεσία: Σωτήρης Τσαφούλιας

Πρεμιέρα: 

Λόγω αλλαγής στην διανομή των ρόλων, η πρεμιέρα μεταφέρθηκε 

Τετάρτη 31 Ιανουαρίου 

Τετάρτη έως Κυριακή 

Ο Σωτήρης Τσαφούλιας επιστρέφει στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης με το έργο ‘’Η Αξία της Ζωής’’ της βραβευμένης με Emmy,  Jane Anderson, σε μετάφραση της Ναταλύ Δούκα.

Ο πόνος στη ζωή είναι αναπόφευκτος, το να υποφέρεις όμως από αυτόν είναι προαιρετικό.

Δύο ξαδέρφες με τους συζύγους τους συναντιούνται μετά από καιρό και με τις δύο να έχουν υποστεί μια τρομερή απώλεια.

Ένα έργο γεμάτο συμπόνια, ειλικρίνεια και χιούμορ που εξερευνά σε βάθος την αξία της ζωής και το δικαίωμα του καθενός να αποφασίζει ελεύθερα τη μοίρα του.

Ηθοποιοί

Ντίνα – Πέγκυ Σταθακοπούλου

Μπιλ – Δημήτρης Μαυρόπουλος
Τζάνετ – Αθήνα Τσιλύρα
Νιλ – Βασίλης Ρίσβας
 

Ταυτότητα παράστασης 

Σκηνοθεσία : Σωτήρης Τσαφούλιας

Μετάφραση – Απόδοση : Ναταλύ Δούκα

Σκηνικά : Ηλένια Δουλαδίρη

Σχεδιασμός Φωτισμών : Σωτήρης Τσαφούλιας – ´Ελενα Πετροπούλου

Μουσική : Θοδωρής Οικονόμου

Κοστούμια : ´Αγις Παναγιώτου

Βοηθός Σκηνοθέτη : Καρολίνα Ζαπατίνα

Β’ Βοηθός Σκηνοθέτη : Γιάννης Διασσάκης

Οργάνωση Παραγωγής – Θωμάς Χαρέλας

Παραγωγή : Black Spine

ΕΝΑΡΞΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ: ΣΑΒΒΑΤΟ 20 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2024
 

Οι Θεατρικές Επιχειρήσεις ΖΗΣΗ θα παρουσιάσουν από το Σάββατο 20 Ιανουαρίου 2024 στο ανακαινισμένο Studio του Θεάτρου ΑΡΓΏ, το αριστούργημα του Χάρολντ Πίντερ, «Ο Επιστάτης» σε σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη, με τον ίδιο στο ρόλο του επιστάτη και τους Αιμιλιανό Σταματάκη και Γιώργο Φριντζήλα στους ρόλους των δύο αδερφών.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ

Δύο αδέλφια, σημαδεμένα από μία ρωγμική μοίρα, ζουν μέσα σ’ένα δωμάτιο-αποθήκη, που ασφυκτιά από την παλιατζούρα και τη μάταιη συσσώρευση σκουπιδαριού. Δύο άνθρωποι άρρωστοι από ύπαρξη, παίζουν ένα παιχνίδι εναλλαγής της εξουσίας. Ο ένας κομίζει τα εύσημα της ψυχασθένειας, ο άλλος τ’αδιέξοδα του κυνισμού. Ο χρόνος, ίδιος με τον χθεσινό, ίδιος και με τον αυριανό. Τίποτα δεν αλλάζει στο μαρτυρικό βασίλειο μιάς αναμονής του κενού, ώσπου στο σκουπιδότοπο αυτού του δωματίου -που μοιάζει με τα σπλάχνα τους-εισέρχεται ο πλάνης και ανέστιος, ο πονηρός και μοχθηρός μικρομπαγάσας, ο υπεράριθμος αποδιοπομπαίος του αστικού βίου. Αυτός θα εκμεταλλευτεί τα αδύνατα σημεία των ιδιοκτητών και θα παίξει μαζί τους παιχνίδια διάσπασης και συμμαχιών. Ως ανταμοιβή για την αμοραλιστική διπλωματία του, θα δεχτεί και από τα δύο αδέλφια, σε ξεχωριστές συναντήσεις, την πρόταση ανάληψης της θέσης του επιστάτη. Και τότε αρχίζει μιά άγρια κωμωδία. Ναι, κωμωδία! Επέμενε σ’αυτό ο Χάρολντ Πίντερ όταν έγραψε το αριστούργημα του, τον Επιστάτη. Είναι και κωμικό το έργο, έλεγε και ξανάλεγε, όπως ο Μπέκετ για τον ”Γκοντό”, ή ”το παιχνίδι τέλους”, όπως ο Τσέχωφ, χρόνια πριν για τα δικά του έργα.
 

Από εδώ αρχίζει η δική μας παράσταση. Μια άγρια πολιτική κωμωδία. Κάλλιστα, η αποθήκη με τα θραύσματα οικοσυσκευής και τα ράκη αισιοδοξίας, θα μπορούσε να είναι η σημερινή Ευρώπη, ο μάταιος κόσμος, ο ανίατα άρρωστος, έτσι όπως τον κατάντησαν οι ρυπαροί πολιτικοί, οι δολοφόνοι οικονομολόγοι, οι ανάλγητοι επιχειρηματίες, οι Φαρισαίοι ιερείς και οι χρήσιμοι ηλίθιοι, που συντηρούν όλους αυτούς και τους ψηφίζουν. Οικονομία, πολιτική, θρησκεία θα παραδώσουν μιά ανθρωπότητα – σκουπιδαριό, στο μέλλον που θα έρθει για να τα σαρώσει όλα, με μια καινούργια βαρβαρότητα. Μας καίνε, μας πνίγουν, μας σκοτώνουν, καταστρέφουν τ’ αδέλφια μας τα δέντρα, δολοφονούν τ’ αδέλφια μας τα ζώα, τα πουλιά, προετοιμάζουν έναν κόσμο απολυμασμένο από ένστικτα και πρωτεϊκές μνήμες. Κι εμείς γελάμε! Επιδιώκουμε αυτό το κάτι ευχάριστο. Ακόμα και οι κηδείες μας καταβροχθίζονται από το ναζιστικό λαΐφ-σταΐλ. Τι μετρική ”σύμπτωση”: χάΐλ Χίτλερ-λάΐφ στάιλ. Τρελό γέλιο. Ελάτε στην παράστασή μας, στο θέατρο Αργώ, κάθε Δευτέρα-Τρίτη και σας εγγυόμαστε ότι θα δείτε μια τρελή κωμωδία, στ’ αλήθεια! Το γέλιο είναι ο τρόπος μας να ξορκίζουμε τον εαυτό μας. Η τραγωδία φοράει το σκουφί της κωμωδίας και σας υποδέχεται στο τραινάκι του τρόμου. Ένα όχημα της ανθρωπότητας τυφλό, χωρίς μηχανοδηγό, ορμάει προς το άγνωστο μέλλον με τρανταχτά γέλια, που θυμίζουν ιαχές πολέμου, επιληψίες γηπέδων ή διαμαρτυρίες των νεκρών μας, που είναι οι μόνοι που ακόμα αντιστέκονται.

Σωτήρης Χατζάκης

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Μετάφραση: Κώστας Σταματίου

Σκηνοθεσία / Θεατρική διασκευή: Σωτήρης Χατζάκης

Σκηνογραφία / Ενδυματολογία: Έρση Δρίνη

Φωτισμοί: Αντώνης Παναγιωτόπουλος

Βοηθός Σκηνοθέτη: Πολυξένη Μυλωνά

Βοηθός Σκηνογράφου: Μυρτώ Σταματοπούλου

Τη μουσική την επιμελήθηκε ο σκηνοθέτης

Οπτική επικοινωνία: Playwalk

Φωτογραφίες: Κωνσταντίνος Λέπουρης

Διαχείριση Social Media: Γιάννης Βαλτινός

Υπεύθυνος επικοινωνίας: Αντώνης Κοκολάκης

Ερμηνεύουν (με αλφαβητική σειρά):

Αιμιλιανός Σταματάκης, Γιώργος Φριντζήλας & Σωτήρης Χατζάκης

Εταιρεία Παραγωγής: Θεατρικές Επιχειρήσεις ΖΗΣΗ

Θεατρική Μεταφορά – Σκηνοθεσία: Πέτρος Ζούλιας

Θέατρο Ιλίσια-Βολανάκης

από 26 Ιανουαρίου του 2024

Με τους Μιχάλη Συριόπουλο, Μιχαήλ Ταμπακάκη,
Ιωάννη Αθανασόπουλο και Ήβη Νικολαΐδου

Το διάσημο ψυχολογικό θρίλερ της Πατρίσια Χάισμιθ, «Ο Ταλαντούχος Κύριος Ρίπλεϊ» ανεβαίνει σε θεατρική μεταφορά και σκηνοθεσία Πέτρου Ζούλια, από τις 26 Ιανουαρίου, στο Θέατρο Ιλίσια – Βολανάκης.

Υπό την σκηνοθετική καθοδήγηση του Πέτρου Ζούλια, τον κεντρικό ρόλο του Τομ Ρίπλεϊαναλαμβάνει ο Μιχάλης Συριόπουλος. Ως Ντίκι Γκρίνλιφεμφανίζεται ο Μιχαήλ Ταμπακάκης. Τον ρόλο του Φρέντι Μάιλς αναλαμβάνει ο Ιωάννης Αθανασόπουλος και της Μάρτζι Σέργουντ, η Ήβη Νικολαΐδου. Το σκηνικό υπογράφει η Άννα Ζούλια, τα κοστούμια ο Νίκος Αποστολόπουλος, τη μουσική επιμέλεια και τον ηχητικό σχεδιασμό της παράστασης ο Γεράσιμος Ευαγγελάτος, ενώ τους φωτισμούς υπογράφει η Μελίνα Μάσχα.

Η Αμερικανίδα συγγραφέας, μαιτρ αστυνομικών ιστοριών, πρωτοδημιουργείτον μυστηριώδη αριβίστα ήρωά της το 1955, με μεγάλη επιτυχία. Έκτοτε, ακολουθεί σειρά μυθιστορημάτων της, ως το 1990, με κεντρικό πρόσωπο τον δαιμονικό κύριο Ρίπλεϊ. Έναν σύγχρονο, ιδιαίτερο χαρακτήρα, που φτάνει συχνά στο έγκλημα και την απάτη, με κίνητρο την οικονομική και κοινωνική του καταξίωση. Το ταλέντο του νεαρού Ρίπλεϊείναι η διπλοπροσωπία. Ο Τομ Ρίπλεϊ, σαν ένας καλός ηθοποιός, ξέρει να υποδύεται το ρόλο ενός άλλου και να κλέβει την ταυτότητά του. Πλαστογράφος, αμοραλιστής και με διχασμένη προσωπικότητα, παίζει το παιχνίδι θύτη-θύματος με τρομερή γοητεία και σαγηνευτική ικανότητα.

Η συγγραφέας δημιουργεί μία άκρως ενδιαφέρουσα διαδικασία μεταμόρφωσης, που θυμίζει πολύ την υποκριτική τέχνη. Ένα απρόβλεπτο και διαρκές ταξίδι, από το ψέμα στην αλήθεια και από το φανταστικό στο πραγματικό, κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον για την έκβαση της υπόθεσης. Παρακολουθούμε πως ο φτωχός και άσημοςΤομ φτάνει να υποδυθεί και να πάρει τη θέση του πλούσιου και διάσημου Ντίκι Γκρίνλιφ. Ο ανομολόγητος έρωτας, ο φόνος χωρίς ίχνη και η μη αναμενόμενη πλοκή των γεγονότων είναι μερικά από τα δομικά στοιχεία της Χάισμιθ, που δικαιολογούν την επιτυχία που γνώρισε ο Ρίπλεϊ.

Μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο για πρώτη φορά το 1960, με τίτλο “Γυμνοί στον ήλιο” σε σκηνοθεσία Ρενέ Κλεμάν, μουσική του Νίνο Ρότα και πρωταγωνιστές τον Αλαίν Ντελόν και τη Μαρί Λαφορέ. Με τον ομώνυμο τίτλο γίνεται ξανά ταινία το 1999, σε σκηνοθεσία Άντονι Μιγκέλα, με πρωταγωνιστές τους Ματ Ντέιμον, Τζουντ Λο, Γκουίνεθ Πάλτροου, Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμανκαι Κέιτ Μπλάνσετ.

Στο θέατρο έχει ανέβει σε διαφορετικές διασκευές με δημοφιλέστερη αυτή της Phyllis Nagy. Η νέα ελληνική μεταφορά του αριστουργήματος της Χάισμιθ στηρίζεται κυρίως στο πρωτότυπο μυθιστόρημα και στην αρχική σύλληψη του λογοτεχνικού έργου.

«Ο Ταλαντούχος Κύριος Ρίπλεϊ»

της Πατρίσια Χάισμιθ

Θέατρο Ιλίσια-Βολανάκης

από 26 Ιανουαρίου του 2024

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Θεατρική Μεταφορά – Σκηνοθεσία: Πέτρος Ζούλιας

Σκηνικά: Άννα Ζούλια

Κοστούμια: Νίκος Αποστολόπουλος

Μουσική επιμέλεια & Ηχητικός σχεδιασμός: Γεράσιμος Ευαγγελάτος

Σχεδιασμός φωτισμών: Μελίνα Μάσχα

Φωτογραφίες: Διονύσης Κούτσης

Τρέιλερ: Βασίλης Καγκελάρης

ΠΑΙΖΟΥΝ

Μιχάλης Συριόπουλος

Μιχαήλ Ταμπακάκης

Ιωάννης Αθανασόπουλος

Ήβη Νικολαΐδου

Θα έρθει μια μέρα, θα έρθει κάποια δεδομένη στιγμή, που θα σας απομένουν τριάντα δευτερόλεπτα ζωής. Ε, θέλω να με σκεφτείτε τότε. Σκεφτείτε με εκείνη τη στιγμή, σας παρακαλώ, σκεφτείτε με να παίζω με τα νεύρα σας, να σπάω πλάκα με τη ζωή σας και κάντε μια προσπάθεια να χαμογελάσετε. 

Ο Τίποτας. Είναι (σχεδόν) ένας άνθρωπος. Όπως όλοι. Με ένα παρελθόν. Κι ένα μέλλον (;). Και μια ήσυχη ατάραχη ζωή. Ή τουλάχιστον αυτό θέλει να πιστεύει και να πιστέψουν κι οι άλλοι. Ο Θάνος Τοκάκης συνεχίζει την καλλιτεχνική έρευνα πάνω στην αναζήτηση της ταυτότητας και την έννοια της ευτυχίας. Μετά τη μικρού μήκους ταινία “Tokakis ή What’s my name”, όπου, αξιοποιώντας προσωπικά του βιώματα, επίσης ασχολήθηκε με αυτοσαρκασμό με το θέμα, σκηνοθετεί και ερμηνεύει έναν σχεδόν μπεκετικό ήρωα, που από σκηνής μιλάει για τον πόνο, τα ραγίσματα και τα τραύματα που κουβαλά. Θέματα για τα οποία δεν θέλει να μιλήσει κανείς, οριακά ούτε ο ίδιος. 

Βασισμένη στο κείμενο του υποψήφιου για Πούλιτζερ Γουίλ Ίνο, η παράσταση, στα όρια της stand up comedy, γεμάτη χιούμορ, αυτοσαρκασμό, ανατροπές αλλά και πολύ πόνο, αξιοποιεί θραύσματα μιας ιστορίας για να αναρωτηθεί για το πόσο μας ορίζει η ευτυχία και η «υποχρέωση» να την αναζητούμε. Ο Τίποτας δεν είναι ακριβώς ένας μονόλογος στο θέατρο, ούτε ακριβώς stand up comedy, είναι μια μίξη. Μοιάζει σαν να παρακολουθούμε μια κουβέντα, μια χαλαρή συζήτηση περί ζωής που δεν αφορά κάτι συγκεκριμένο. Ο Τίποτας έχει στο μυαλό του κάνα δυο –το πολύ– απλά πράγματα που τον απασχολούν και μας απασχολούν. 

Όπως εξηγεί ο Θάνος Τοκάκης: Ο Τίποτας δεν πρόκειται να σας μιλήσει για κάτι φοβερό. Κάτι συνταρακτικό. Ή για κάτι που θα σας ενοχλήσει. Μη φοβάστε, δεν πρόκειται να εμβαθύνει. Αυτό που θα προσπαθήσει τουλάχιστον είναι να σας διασκεδάσει. Να σας κάνει να ξεχαστείτε για λίγο από την καθημερινότητα της ζωής και τα βάσανά της. Ένα ευχάριστο διάλειμμα. Κι ύστερα να επιστρέψετε στο σπίτι σας ευχαριστημένοι. Και να συνεχίσετε τη ζωή σας όπως την αφήσατε. Το ίδιο χαρούμενοι. Το ίδιο ευτυχισμένοι. Χωρίς πληγές. Χωρίς ραγίσματα. Χωρίς πόνο. Όλα αυτά είναι ένα τίποτα. Όσο η ίδια η ζωή.

Ταυτότητα της παράστασης

Κείμενο:Γουίλ Ίνο [τίτλος πρωτοτύπου:Thom Paine (based on nothing)]

Μετάφραση: Τζούλια Διαμαντοπούλου  

Σκηνοθεσία: Θάνος Τοκάκης 

Συνεργάτης σκηνοθέτης: Βασίλης Μαγουλιώτης

Σκηνικά – Κοστούμια: Εύα Γουλάκου

Σχεδιασμός φωτισμών: Τάσος Παλαιορούτας

Φωτογραφίες: Πάτροκλος Σκαφίδας 

Βοηθός σκηνοθέτη: Νίκος Ιατρού

Με τον Θάνο Τοκάκη

του Γρηγορίου Ξενόπουλου

Η νέα παραγωγή του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού σε σκηνοθεσία Πέτρου Ζούλια

Στον ρόλο της Κοντέσσας Βαλέραινας, 

η μεγάλη πρωταγωνίστρια Νένα Μεντή

Το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού παρουσιάζει το θεατρικό έργο «Το Μυστικό της Κοντέσσας Βαλέραινας» του Γρηγορίου Ξενόπουλου, στο «ΘΕΑΤΡΟΝ» του Κέντρου Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος». Τη σκηνοθεσία του κλασικού ελληνικού έργου, που θεωρείται το αριστούργημα του Γρηγορίου Ξενόπουλου, υπογράφει ο Πέτρος Ζούλιας και τον ρόλο της Κοντέσσας Βαλέραινας υποδύεται η διακεκριμένη ηθοποιός Νένα Μεντή. 

Η Μαρία Κανελλοπούλου υποδύεται τον ρόλο της οικονόμου, ο Νίκος Νίκας τον γιο Κόντε Βαλέρη, ενώ η Βασιλική Τρουφάκου ερμηνεύει τον ρόλο της νεαρής νύφης. Μαζί τους, οι ηθοποιοί: Δημήτρης Καπετανάκος, Δημήτρης Αριανούτσος, Μαριάννα Τουντασάκη, Γιώργος Λόξας, Φαίη Φραγκαλιώτη, Άννα-Μαρία Κατσουλάκη. 

Λίγα λόγια για το έργο:

Το έργο διαδραματίζεται στη Ζάκυνθο και αποτελεί τη θεατρική διασκευή ενός μικρού θεατρικού διηγήματος, με τον ομώνυμο τίτλο. Στην άλλοτε αρχοντική οικογένεια των Βαλέρηδων, μόνο η γριά Βαλέραινα γνωρίζει τη συνταγή που γιατρεύει μια αρρώστια των ματιών. Έχει ορκιστεί, ότι θα την κρατήσει μυστική και θα παρέχει το φάρμακο αφιλοκερδώς, σε όποιον το έχει ανάγκη. Μόνο από Βαλέραινα σε Βαλέραινα μπορεί να κληρονομηθεί το γιατρικό, η παράδοση του οποίου κρατάει πάνω από διακόσια πενήντα χρόνια και για να τεθεί σε ισχύ θα πρέπει να δοθεί πριν πεθάνει η Βαλέραινα. 

Η φτώχεια όμως έρχεται να κλονίσει την οικογένεια και να δοκιμάσει τη στάση των ηρώων απέναντι στο χρήμα και τις ηθικές αξίες. Η Βαλέραινα δέχεται σωρεία δελεαστικών προτάσεων για την πώληση του μυστικού. Μία εσωτερική πάλη μεταξύ ανάγκης και ηθικού χρέους ξεκινάει, με το γιατρικό να αποτελεί την αιτία σύγκρουσης των ηρώων και τον Ξενόπουλο να δίνει μία μεγαλοφυή λύση. 

Η στάση των ηρώων απέναντι στα ηθικά ιδεώδη αποτελεί τον κεντρικό άξονα του ζακυνθινού, γεμάτου σασπένς και με ανατροπές, αστικού δράματος. Στις δύσκολες στιγμές, η αξία της τιμής και της αξιοπρέπειας έρχεται αντιμέτωπη με την ανάγκη και το χρήμα. H απόφαση της Κοντέσσας Βαλέραινας είναι καθοριστική για το μέλλον της οικογένειας των Βαλέρηδων. Το ζήτημα που θίγει ο Ξενόπουλος στο έργο του παραμένει επίκαιρο, με την αρετή της αξιοπρέπειας από τη μία πλευρά και τη διαφθορά του χρήματος από την άλλη να βρίσκονται στο επίκεντρο του έργου.

Ο ίδιος ο συγγραφέας έχει χαρακτηρίσει «Το Μυστικό της Κοντέσσας Βαλέραινας» ως «το καλύτερο έργο της ζωής του». Σπουδαίες ηθοποιοί του ελληνικού θεάτρου, όπως η Ευαγγελία Παρασκευοπούλου, η Μαρίκα Κοτοπούλη, η Κυβέλη και η Άννα Συνοδινού έχουν ερμηνεύσει τον πρωταγωνιστικό ρόλο και το έργο έχει σημειώσει τεράστια επιτυχία. 

«…Το Μυστικό της Κοντέσσας Βαλέραινας το συνέλαβα νέος, το έγραψα άντρας, το ξανάγραψα μεσόκοπος, το τελείωσα σχεδόν γέρος. Είναι το έργο όλης μου της ζωής. 

Ό,τι μ’ αρέσει προπάντων σ’ αυτό, είναι η ευγένεια κι η πρωτοτυπία του μύθου, -ποτέ μου δεν ξαναβρήκα θέμα παρόμοιο ούτε στη Φιλολογία μας υπάρχει, ούτε στο ξένο Θέατρο θα μπορούσε κανείς να βρει εύκολα κάτι που να του μοιάζη- κι η αυστηρότης, η συμμετρία της δραματικής μορφής. Είναι κάτι βαθιά Ζακυνθινό, μα συγχρόνως και βαθιά Ελληνικό. Και μπόρεσα να το σφικτοδέσω, να το βάλω όλο σε μιά μεγάλη πράξη, χωρισμένη απλά και φυσικά σε τρία μικρά μέρη, γιατί το δράμα αρχίζει το πρωΐ, στον ίδιο πάντα τόπο, τελειώνει το βράδυ. Εκείνο που λέμε «σκηνική οικονομία» σε κανένα μου έργο δε φαίνεται τελειότερο· και μπορεί κανείς να προσέξη μόνο στα μπαινοβγάλματα των προσώπων στη σκηνή που είναι ο σκόπελος όχι μόνο των αρχαρίων…

Έπειτα δεν έχει ούτε μια λέξη παραπάνω, που να μη χρειάζεται δηλαδή απολύτως στην εξέλιξη του μύθου, στην πρόοδο του δράματος και συγχρόνως στο χαρακτηρισμό των προσώπων. Όλ’ αυτά χωρίς περιττό στολίδι, χωρίς θεατρικό κόλπο κανένα. «Με τα λιτότερα δραματικά μέσα», παρατηρεί ένας κριτικός…» Γρηγόριος Ξενόπουλος, Από τον Πρόλογον του 1918

Σημείωμα Σκηνοθέτη Πέτρου Ζούλια:

Τα ΜΥΣΤΙΚΑ του «ΜΥΣΤΙΚΟΥ»

Όσο δούλευα το «Μυστικό της Κοντέσσας Βαλέραινας» ανακάλυπτα την τεράστια αξία του. Τη διαχρονική, την παγκόσμια. Γιατί με αυτό το έργο, ο σπουδαίος συγγραφέας εισβάλλει στο θέατρο των ιδεών. Στο θέατρο δηλαδή που έχει στο επίκεντρο τον άνθρωπο, απέναντι στην κοινωνία και τα μεγάλα της θέματα. Όπως ο Τσέχωφ και ο Ίψεν έτσι και εδώ ο Ξενόπουλος αναδεικνύει κάτω από τις λέξεις και τις συμπεριφορές των ηρώων του, μια μεγάλη ιδεολογική σύγκρουση. Από τη μία πλευρά στέκει ο παλιός ρομαντικός κόσμος των αξιών και της παράδοσης και από την άλλη το ορθολογικό υλιστικό πνεύμα του μέλλοντος. Το ένδοξο παρελθόν θα πεθάνει μπροστά στην αναγκαία γέννηση ενός σύγχρονου κόσμου, που έχει στο κέντρο του το χρήμα. Οι αρχές και οι αξίες δοκιμάζονται και από τις δύο πλευρές. Οι άνθρωποι λυγίζουν. Άλλοι κάτω από το βάρος της δύσκολης επιβίωσης και η άλλη, η μοναχική Βαλέραινα, από το βάρος του ιερού καθήκοντος. Της τιμής και της υπόληψής της. Ο θεσμός της οικογένειας γίνεται η άγρια αρένα για το ποιος θα νικήσει, σε αυτή τη σπαρακτική σύγκρουση.

Η άνοδος του καπιταλισμού και η αστική τάξη που διαμορφώνονταν τότε, έγιναν η βάση της ανησυχίας και του προβληματισμού του Ξενόπουλου. Πού πάει ο κόσμος και με ποιο αξιακό σύστημα θα πορευτεί;

Πολλοί μελετητές του έργου του πιστεύουν, πως η Βαλέραινα είναι ο ίδιος ο συγγραφέας. Αν και μεσοαστός, μέσα σε αυτό το έργο κλείνει την ενοχή και τη νοσταλγία ταυτόχρονα για έναν κόσμο που χάνεται. Η κοινωνία του Ξενόπουλου αλλάζει γρήγορα. Αποκτά νέες προτεραιότητες. Νέα ήθη και πρότυπα.

Ο ίδιος ο Ξενόπουλος θεωρεί το συγκεκριμένο έργο ως το καλύτερό του. Το συνέλαβε νέος, το έγραψε μεσόκοπος και το ολοκλήρωσε ηλικιωμένος. Το χαρακτηρίζει έργο πατριωτικό και διδακτικό.

Στο ανέβασμα της παράστασης προσπάθησα να αξιοποιήσω το αρχικό υλικό. Το διήγημά του. Έτσι επί σκηνής, έδωσα σάρκα και οστά στην πεθαμένη πεθερά της Βαλέραινας, κρατώντας τη γλώσσα και το πνεύμα του συγγραφέα. Οδηγήθηκα σε αυτή την επιλογή, γιατί είδα πόσο πιο ανθρώπινη γινόταν η ηρωίδα του, πόσο λιγότερο εμβληματική. Στο διήγημα η άκαμπτη κοντέσσα, κάμπτεται. Στο τέλος προδίδει τον όρκο και το μυστικό της. Η διαφορετική αυτή πλευρά του χαρακτήρα της, που την κάνει πιο ανθρώπινη και ευάλωτη, μπροστά στο δίλημμα να πουλήσει ή όχι το ιερό μυστικό της, εντάχθηκε στη παράσταση σαν μια μικρή παρέμβαση του Ξενόπουλου πεζογράφου στον θεατρικό Ξενόπουλο.

Σε μια εποχή κρίσης παντός είδους, όπως η δικιά μας, που το ηθικό και αξιακό σύστημα δοκιμάζεται καθημερινά, το έργο στέκει ολοζώντανο, σαν να αναφέρεται στον σημερινό κόσμο. Γιατί το κλασικό είναι και σύγχρονο.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:

Σκηνοθεσία: Πέτρος Ζούλιας

Σκηνικά: Μαρία Φιλίππου

Κοστούμια: Νίκος Χαρλαύτης

Μουσική: Μίνως Μάτσας

Φωτισμοί: Μελίνα Μάσχα

Βοηθός σκηνοθέτη: Μαριάννα Τουντασάκη

Βοηθός σκηνογράφου-ενδυματολόγου: Κατερίνα Σβορώνου

Φωτογραφίες: Γιώργος Καβαλιεράκης

Γραφιστική Επιμέλεια: Πέτρος Παράσχης

Επιμέλεια Προγράμματος: Ιάσων Τριανταφυλλίδης

Για το τραγούδι «ΜΥΣΤΙΚΟ ΣΟΥ» της παράστασης, τη μουσική έγραψε ο Μίνως Μάτσας, τους στίχους η Σοφία Καψούρου και το ερμηνεύει ο Γιώργος Λόξας. 

ΕΡΜΗΝΕΥΟΥΝ:

Νένα Μεντή Κοντέσσα Βαλέραινα

Νίκος Νίκας Μανώλης Κόντε Βαλέρης, γιος της Κοντέσσας Βαλέραινας

Βασιλική Τρουφάκου Τασία, γυναίκα Μανώλη Κόντε Βαλέρη

Δημήτρης Καπετανάκος Τζώρτζης Πάπουζας, Έμπορος

Δημήτρης Αριανούτσος Γιος του Μανώλη και της Τασίας, Εγγονός της Βαλέραινας

Μαριάννα Τουντασάκη Φάντασμα

Γιώργος Λόξας Γείτονας

Φαίη Φραγκαλιώτη Κοπέλα Α

Άννα-Μαρία Κατσουλάκη Κοπέλα Β

Τον ρόλο της Όρσολας υποδύεται η Μαρία Κανελλοπούλου

ΘΕΑΤΡΟ ΑΚΡΟΠΟΛ

Διασκευή – Σκηνοθεσία: Νικίτα Μιλιβόγιεβιτς

Πρωταγωνιστούν οι Βασίλης Χαραλαμπόπουλος,
Γιάννης Τσορτέκης, Αλεξάνδρα Αϊδίνη

Η εμβληματική ταινία «Underground» του Εμίρ Κουστουρίτσα, βραβευμένη με Χρυσό Φοίνικα (1995) και βασισμένη στο πρωτότυπο θεατρικό έργο «Άνοιξη τον Ιανουάριο» και στo μυθιστόρημα «Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια χώρα» του Ντουσάν Κοβάσεβιτς, ανεβαίνει στη σκηνή του Θεάτρου Ακροπόλ, σε διασκευή και σκηνοθεσία Νικίτα Μιλιβόγεβιτς, με πρωταγωνιστές τους Βασίλη Χαραλαμπόπουλο, Γιάννη Τσορτέκη και Αλεξάνδρα Αϊδίνη.

Το «Underground» αφηγείται την επική ιστορία δύο φίλων, του Μπλάκι και του Μάρκο, με φόντο την πολιτική αναταραχή και τον πόλεμο στην πρώην Γιουγκοσλαβία. Υπό την νέα διασκευή και τη σκηνοθετική καθοδήγηση του Σέρβου σκηνοθέτη Νικίτα Μιλιβόγεβιτς, αναδεικνύεται η ουσία του αριστουργήματος του Κοβάσεβιτς, εμπλουτίζοντάς το παράλληλα με νέες προοπτικές.

Με μια δυναμική θεατρική προσέγγιση, το «Underground» μεταφέρει το κοινό σε έναν κόσμο σουρεαλισμού, σκοτεινού χιούμορ και ειλικρινούς συγκίνησης. Δίπλα στον Βασίλη Χαραλαμπόπουλο, τον Γιάννη Τσορτέκη και την Αλεξάνδρα Αϊδίνη συμπράττουν επί σκηνής ένας πολυμελής θίασος και μία ζωντανή ορχήστρα, υπό τους ήχους των γνώριμων, δυναμικών, βαλκανικών μουσικών στοιχείων σε σύνθεση του Goran Bregovic, καθώς και των πρωτότυπων μουσικών συνθέσεων του Άγγελου Τριανταφύλλου. Ένα καλλιτεχνικό σχήμα που ενισχύει έτσι την βαθιά υποβλητική και συνάμα ξεσηκωτική ατμόσφαιρα του έργου, σε έναν μοναδικό εναγκαλισμό με το πνεύμα του παραλογισμού, της τραγωδίας και τελικά της ανθρώπινης ανθεκτικότητας, για να καταφέρει αυτή να αναδυθεί και πάλι στο εκτυφλωτικό φως της Ελπίδας.

Ο Νικίτα Μιλιβόγεβιτς, γνώριμος στο ελληνικό κοινό από τις προηγούμενες δουλειές του, θα συνεργαστεί με μια εξαιρετική καλλιτεχνική ομάδα, συμπεριλαμβανομένου του σπουδαίου σκηνογράφου Μανόλη Παντελιδάκη που θα αναλάβει τα εντυπωσιακά σκηνικά της παράστασης, της Ηλένιας Δουλαδίρη που θα υπογράψει τα κοστούμια και της διάσημης χορογράφου Αμάλια Μπένετ. Όλοι μαζί θα συμπράξουν για τη δημιουργία μιας υπερπαραγωγής που αποτίνει φόρο τιμής στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

UNDERGROUND

Βασισμένο στην ομώνυμη εμβληματική ταινία του Εμίρ Κουστουρίτσα,
στο θεατρικό έργο «Άνοιξη τον Ιανουάριο» και στο μυθιστόρημα «Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια χώρα» του Ντουσάν Κοβάσεβιτς

ΘΕΑΤΡΟ ΑΚΡΟΠΟΛ

Διασκευή – Σκηνοθεσία: Νικίτα Μιλιβόγιεβιτς

Μουσική από την κινηματογραφική ταινία “UNDERGROUND”: Goran Bregovic

Πρωτότυπη μουσική σύνθεση: Άγγελος Τριανταφύλλου

Προσαρμογή κειμένου στα ελληνικά – Διερμηνεία: Ισμήνη Ραντούλοβιτς

Επιμέλεια κειμένων: Γιώργος Μακρής 

Σκηνικά: Μανόλης Παντελιδάκης

Κοστούμια: Ηλένια Δουλαδίρη

Κίνηση – Χορογραφίες: Αμάλια Μπένετ

Σχεδιασμός φωτισμών: Λευτέρης Παυλόπουλος

Video art: Κάρολος Πορφύρης

Φωτογραφίες: Ελίνα Γιουνανλή

Γραφιστικά – Σχεδιασμός αφίσας: Χριστόφορος Χαραλαμπόπουλος

Teaser videos: Βασίλης Χαραλαμπόπουλος

Βοηθός σκηνοθέτη: Νίκος Τσιμάρας

Διαδικτυακή επικοινωνία: Κωνσταντίνος Ζουρνάς | Digital.gr

Οργάνωση παραγωγής: Ντόρα Βαλσαμάκη

Πρωταγωνιστούν:

Βασίλης Χαραλαμπόπουλος, Γιάννης Τσορτέκης, Αλεξάνδρα Αϊδίνη,
Γιώργος Μακρής, Κωνσταντίνος Πλεμμένος, Αλέξανδρος Βιδαλάκης,
Εμμανουήλ Κοντός, Νίκος Παπαδομιχελάκης, Νίκος Τσιμάρας, Χριστίνα Κυπραίου,

Νικολίτσα Ντρίζη, Νίκος Μυλωνόπουλος, Στράτος Νταλαμάγκος, Φίλιππος Πατσούρης, Αγνή Μοίρα

Συμμετέχει ζωντανή ορχήστρα επί σκηνής:

Μενέλαος Μωραΐτης – Τούμπα

Σπύρος Νίκας – Σαξόφωνο

Κώστας Σαπούνης – Τρομπέτα

Βασίλης Παναγιωτόπουλος – Τρομπόνι

Περικλής Κατσώτης – Κρουστά

Παραγωγή: Θέαμα ΑΚΡΟΠΟΛ

Μια επίσκεψη στα σωθικά του θεάτρου.

Θέατρο Προσκήνιο

Η παράσταση του Δημήτρη Καραντζά, αποτελεί το τελευταίο μέρος μιας τριλογίας γύρω από το έργο του μεγάλου Ρώσου συγγραφέα, μετά τις «Τρεις Αδελφές» (2020) και τον «Θείο Βάνια» (2022-23) και θα ανέβει στο Θέατρο ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ, από 15 Δεκεμβρίου.

Το γνωστό έργο του Ρώσου συγγραφέα, σαν μια αναρώτηση γύρω από τη θεατρική λειτουργία, την αναπαράσταση και τις μεθόδους της. Ο χορός των ανθρώπων του Τσέχωφ, γύρω από μια λίμνη, αναρωτιέται για την τέχνη, το μέλλον, αναπολεί τους ματαιωμένους έρωτες και συνθέτει μια κραυγή του ανθρώπου για ζωή, λίγο πριν βουλιάξει.

Τα εμβληματικά πρόσωπα του Ρώσου δραματουργού “εγκλωβισμένα” σε μια σκηνή θεάτρου δοκιμάζουν να σπάσουν τα όρια της ζωής και της τέχνης, να αντισταθούν στο τέλμα, να βρουν νέες φόρμες θεάτρου και επικοινωνίας. 

Η πληγή του καλλιτέχνη συνδέεται, στην παράσταση, με το ανεκπλήρωτο της ανθρώπινης ύπαρξης, που παλεύει να βρει έναν τρόπο να ανήκει και να ακολουθήσει έναν προορισμό.  

Τι απ’ ολα είναι θέατρο και πως παρεισφρέει η ζωή μέσα σ’ αυτό;

Με παλιούς γνώριμους από την περσινή του ενασχόληση με τον Τσέχωφ και τον «Θείο Βάνια» (Θεοδώρα Τζήμου, Μανώλης Μαυροματάκης, Φιντέλ Ταλαμπούκας, Μαρία Φιλίνη – σε μετάφραση της Ξένιας Καλογεροπούλου) και νέους προσκεκλημένους (Αινείας Τσαμάτης, Δήμητρα Βλαγκοπούλου, Δρόσος Σκώτης, Γιώργος Ζυγούρης, Νατάσα Εξηνταβελώνη), η έρευνα γύρω από το έργο του μεγάλου Ρώσου δραματουργού συνεχίζεται. Η σκηνοθεσία  ανοίγει τη σκηνική δράση σε όλους τους πιθανούς χώρους και αναρωτιέται, σε μια  αποθήκη θεάτρου, πώς και αν μπορεί να γεννηθεί ένα “νέο” θέατρο.

«Ο Γλάρος»

του Άντον Τσέχωφ

Μια επίσκεψη στα σωθικά του θεάτρου.

Θέατρο Προσκήνιο

Συντελεστές

Μετάφραση: Ξένια Καλογεροπούλου

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Καραντζάς

Συνεργασία στη σύνθεση – Κίνηση: Τάσος Καραχάλιος

Σκηνικό: Κωνσταντίνος Σκουρλέτης

Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη

Φωτισμοί: Δημήτρης Κασιμάτης

Βοηθός σκηνοθέτη: Παναγιώτης Γκιζώτης

Φωτογραφίες: Γκέλυ Καλαμπάκα

Στην παράσταση ακούγεται μουσική σύνθεση του Henri Kergomard
από την παράσταση “Iβάνοφ” του Α. Τσέχωφ σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά (2008).
Ευχαριστούμε τον πολύτιμο συνεργάτη Henri Kergomard για την παραχώρηση της μουσικής του.

Μια επίσκεψη στα σωθικά του θεάτρου.

Θέατρο Προσκήνιο

Η παράσταση του Δημήτρη Καραντζά, αποτελεί το τελευταίο μέρος μιας τριλογίας γύρω από το έργο του μεγάλου Ρώσου συγγραφέα, μετά τις «Τρεις Αδελφές» (2020) και τον «Θείο Βάνια» (2022-23) και θα ανέβει στο Θέατρο ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ, από 15 Δεκεμβρίου.

Το γνωστό έργο του Ρώσου συγγραφέα, σαν μια αναρώτηση γύρω από τη θεατρική λειτουργία, την αναπαράσταση και τις μεθόδους της. Ο χορός των ανθρώπων του Τσέχωφ, γύρω από μια λίμνη, αναρωτιέται για την τέχνη, το μέλλον, αναπολεί τους ματαιωμένους έρωτες και συνθέτει μια κραυγή του ανθρώπου για ζωή, λίγο πριν βουλιάξει.

Τα εμβληματικά πρόσωπα του Ρώσου δραματουργού “εγκλωβισμένα” σε μια σκηνή θεάτρου δοκιμάζουν να σπάσουν τα όρια της ζωής και της τέχνης, να αντισταθούν στο τέλμα, να βρουν νέες φόρμες θεάτρου και επικοινωνίας. 

Η πληγή του καλλιτέχνη συνδέεται, στην παράσταση, με το ανεκπλήρωτο της ανθρώπινης ύπαρξης, που παλεύει να βρει έναν τρόπο να ανήκει και να ακολουθήσει έναν προορισμό.  

Τι απ’ ολα είναι θέατρο και πως παρεισφρέει η ζωή μέσα σ’ αυτό;

Με παλιούς γνώριμους από την περσινή του ενασχόληση με τον Τσέχωφ και τον «Θείο Βάνια» (Θεοδώρα Τζήμου, Μανώλης Μαυροματάκης, Φιντέλ Ταλαμπούκας, Μαρία Φιλίνη – σε μετάφραση της Ξένιας Καλογεροπούλου) και νέους προσκεκλημένους (Αινείας Τσαμάτης, Δήμητρα Βλαγκοπούλου, Δρόσος Σκώτης, Γιώργος Ζυγούρης, Νατάσα Εξηνταβελώνη), η έρευνα γύρω από το έργο του μεγάλου Ρώσου δραματουργού συνεχίζεται. Η σκηνοθεσία  ανοίγει τη σκηνική δράση σε όλους τους πιθανούς χώρους και αναρωτιέται, σε μια  αποθήκη θεάτρου, πώς και αν μπορεί να γεννηθεί ένα “νέο” θέατρο.

«Ο Γλάρος»

του Άντον Τσέχωφ

Μια επίσκεψη στα σωθικά του θεάτρου.

Θέατρο Προσκήνιο

Συντελεστές

Μετάφραση: Ξένια Καλογεροπούλου

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Καραντζάς

Συνεργασία στη σύνθεση – Κίνηση: Τάσος Καραχάλιος

Σκηνικό: Κωνσταντίνος Σκουρλέτης

Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη

Φωτισμοί: Δημήτρης Κασιμάτης

Βοηθός σκηνοθέτη: Παναγιώτης Γκιζώτης

Φωτογραφίες: Γκέλυ Καλαμπάκα

Στην παράσταση ακούγεται μουσική σύνθεση του Henri Kergomard
από την παράσταση “Iβάνοφ” του Α. Τσέχωφ σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά (2008).
Ευχαριστούμε τον πολύτιμο συνεργάτη Henri Kergomard για την παραχώρηση της μουσικής του.

ΣΥΡΑΝΟ

Ο Γιώργος Νανούρης σκηνοθετεί το διάσημο έργο του γαλλικού θεάτρου με τον Μιχάλη Σαράντη στον ομώνυμο ρόλο και τη Λένα Παπαληγούρα στον ρόλο της Ρωξάνης.

Συρανό. O Γιώργος Νανούρης σκηνοθετεί το έμμετρο ρομαντικό δράμα του Εντμόντ Ροστάν στο θεάτρο Αλκυονίς. O κεντρικός ήρωας του έργου, ο ασυμβίβαστος ιππότης και ποιητής Συρανό ντε Μπερζεράκ (Μιχάλης Σαράντης), είναι ερωτευμένος με τη Ρωξάνη (Λένα Παπαληγούρα). Θεωρεί όμως πως εκείνη δεν θα αισθανθεί ποτέ το ίδιο, μιας και νιώθει άσχημος εξαιτίας της μεγάλης μύτης του, που αποτελεί χρόνια το αντικείμενο χλευασμού του. Τη Ρωξάνη πολιορκεί και ο πλούσιος Κόμης Ντε Γκις (Νικόλας Χανακούλας). Εκείνη είναι ερωτευμένη με τον όμορφο Κριστιάν (Ιάσονας Παπαματθαίου), από τον οποίο λείπει και το πνεύμα και η ευφράδεια.  Ο Συρανό συμφωνεί με τον Κριστιάν να γίνει η σκιά του, η φωνή και οι λέξεις του, ώστε να τον βοηθήσει να την κατακτήσει. Ουσιαστικά μ΄αυτόν τον τρόπο εκφράζει τα δικά του αισθήματα στην αγαπημένη του.

«Απόψε είναι όλα όμορφα, τερπνά και μαγεμένα. 

Στα λέω αυτά και με ακούς. Εσύ! Ακούς εμένα!»  
 

Ημέρες και ώρες παράστασης: 

Τετάρτη: 19:00

Πέμπτη: 20:00

Παρασκευή: 21:00

Σάββατο: 18:00 & 21:00

Κυριακή: 18:00

Συντελεστές

Συγγραφέας: Εντμόν Ροστάν
Μετάφραση– Διασκευή: Στρατής Πασχάλης

Σκηνοθεσία- Φωτισμοί: Γιώργος Νανούρης
Πρωταγωνιστούν: Μιχάλης Σαράντης, Λένα Παπαληγούρα, Ιάσονας Παπαματθαίου, Νικόλας Χανακούλας, Κωνσταντίνος Γιουρνάς, Κωνσταντίνος Γεωργαλής, Χρήστος Πούλος Ρένεσης, Γιώργος Φασουλάς

Μουσική: Βάιος Πράπας                  

Μουσικός επί σκηνής: Αθηνόδωρος Καρκαφίρης
Σκηνογραφία: Γιώργος Νανούρης
Ενδυματολογική επιμέλεια: Τζίνα Ηλιοπούλου, Λίνα Σταυροπούλου      
Βοηθός σκηνοθέτη: Νικήτα Ηλιοπούλου

Φωτογραφίες: Ελίνα Γιουνανλή

Γραφιστική επιμέλεια: Μαύρα Γίδια

Η διασκευή έγινε με τη συνεργασία του Γιώργου Νανούρη για τις ανάγκες της συγκεκριμένης παράστασης

Παραγωγή: Το Θέατρο
Επικοινωνία: We R Press, City Owls

ΣΥΡΑΝΟ

Ο Γιώργος Νανούρης σκηνοθετεί το διάσημο έργο του γαλλικού θεάτρου με τον Μιχάλη Σαράντη στον ομώνυμο ρόλο και τη Λένα Παπαληγούρα στον ρόλο της Ρωξάνης.

Συρανό. O Γιώργος Νανούρης σκηνοθετεί το έμμετρο ρομαντικό δράμα του Εντμόντ Ροστάν στο θεάτρο Αλκυονίς. O κεντρικός ήρωας του έργου, ο ασυμβίβαστος ιππότης και ποιητής Συρανό ντε Μπερζεράκ (Μιχάλης Σαράντης), είναι ερωτευμένος με τη Ρωξάνη (Λένα Παπαληγούρα). Θεωρεί όμως πως εκείνη δεν θα αισθανθεί ποτέ το ίδιο, μιας και νιώθει άσχημος εξαιτίας της μεγάλης μύτης του, που αποτελεί χρόνια το αντικείμενο χλευασμού του. Τη Ρωξάνη πολιορκεί και ο πλούσιος Κόμης Ντε Γκις (Νικόλας Χανακούλας). Εκείνη είναι ερωτευμένη με τον όμορφο Κριστιάν (Ιάσονας Παπαματθαίου), από τον οποίο λείπει και το πνεύμα και η ευφράδεια.  Ο Συρανό συμφωνεί με τον Κριστιάν να γίνει η σκιά του, η φωνή και οι λέξεις του, ώστε να τον βοηθήσει να την κατακτήσει. Ουσιαστικά μ΄αυτόν τον τρόπο εκφράζει τα δικά του αισθήματα στην αγαπημένη του.

«Απόψε είναι όλα όμορφα, τερπνά και μαγεμένα. 

Στα λέω αυτά και με ακούς. Εσύ! Ακούς εμένα!»  
 

Ημέρες και ώρες παράστασης: 

Τετάρτη: 19:00

Πέμπτη: 20:00

Παρασκευή: 21:00

Σάββατο: 18:00 & 21:00

Κυριακή: 18:00

Συντελεστές

Συγγραφέας: Εντμόν Ροστάν
Μετάφραση– Διασκευή: Στρατής Πασχάλης

Σκηνοθεσία- Φωτισμοί: Γιώργος Νανούρης
Πρωταγωνιστούν: Μιχάλης Σαράντης, Λένα Παπαληγούρα, Ιάσονας Παπαματθαίου, Νικόλας Χανακούλας, Κωνσταντίνος Γιουρνάς, Κωνσταντίνος Γεωργαλής, Χρήστος Πούλος Ρένεσης, Γιώργος Φασουλάς

Μουσική: Βάιος Πράπας                  

Μουσικός επί σκηνής: Αθηνόδωρος Καρκαφίρης
Σκηνογραφία: Γιώργος Νανούρης
Ενδυματολογική επιμέλεια: Τζίνα Ηλιοπούλου, Λίνα Σταυροπούλου      
Βοηθός σκηνοθέτη: Νικήτα Ηλιοπούλου

Φωτογραφίες: Ελίνα Γιουνανλή

Γραφιστική επιμέλεια: Μαύρα Γίδια

Η διασκευή έγινε με τη συνεργασία του Γιώργου Νανούρη για τις ανάγκες της συγκεκριμένης παράστασης

Παραγωγή: Το Θέατρο
Επικοινωνία: We R Press, City Owls

Σκηνοθεσία: Λητώ Τριανταφυλλίδου 

Το πρώτο θεατρικό έργο της Σεμίνας Διγενή, Felicità ανεβαίνει στο Θέατρο Αλκυονίς, σε σκηνοθεσία Λητώς Τριανταφυλλίδου, με τη Μυρτώ Αλικάκη και τον Γιάννη Σοφολόγη. 
 

Θέατρο Αλκυονίς
Από 6 Νοεμβρίου | Κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00  

Στο Felicità, με τα έντονα στοιχεία θρίλερ, η Σεμίνα Διγενή διηγείται ένα παράτολμο πείραμα,  ένα παιχνίδι, όπου οι ήρωες, ένας άνδρας και μία γυναίκα, εναλλάσσονται στους ρόλους θύτη και θύματος. Μια φαινομενικά απλή συνάντηση ανάμεσα σε μια σκηνοθέτη και έναν νεαρό διανομέα, καταλήγει σε µια έκρηξη µε απρόβλεπτες συνέπειες. 

Η υπόθεση 

Μια γυναίκα καλεί στο σπίτι της έναν νεαρό διανομέα και του προτείνει να “αγοράσει” 24 ώρες από την ζωή του. Έτσι, αρχίζει ένα επικίνδυνο παιχνίδι, ένα ασταμάτητο κυνηγητό θεατρικών ρόλων, πίσω από τους οποίους κρύβονται και φανερώνονται οι πραγματικές επιθυμίες, τα τραύματα και οι προθέσεις των ηρώων. Καθώς το βράδυ προχωρά, “σκοντάφτουν” ξανά και ξανά πάνω στην ιδέα της ευτυχίας και του χρόνου.  

Ευτυχία είναι να ξεχνάς ή να θυμάσαι;  

Μπορεί να κάνει διορθωτικές κινήσεις ο χρόνος; 

Η σκηνοθέτις επιμελείται επί σκηνής μια δεύτερη θεατρική παράσταση, με πρωταγωνιστή τον ανίδεο καλεσμένο. Το συγκλονιστικό μυστικό που κρύβεται πίσω από την “τυχαία” συνάντηση τους, μετατρέπει ένα παιχνίδι ρόλων, σε μια επικίνδυνη παγίδα.  

Το Felicità έρχεται στο προσκήνιο με μια συγκλονιστική ιστορία που μπλέκει αριστοτεχνικά στοιχεία κινηματογραφικού θρίλερ, σύγχρονου θεάτρου και αρχαίας τραγωδίας. Κάθε αστείο κρύβει πίσω του μια πληγή. Κάθε στιγμή σασπένς, τραγική ειρωνεία και µια υπενθύµιση: Το θέµα δεν είναι να κρατάς καλό χαρτί, αλλά να παίζεις καλά ένα κακό φύλλο. Ο Ευριπιδης είχε προειδοποιήσει αιώνες πριν πως “ο κίνδυνος έρχεται ταχύτερα όταν περιφρονείται”.  

Η θεατρική προσαρμογή του Felicità αποκτά ζωή, χάρη στη συνεργασία σημαντικών καλλιτεχνών. Τη μουσική υπογράφει ο συνθέτης Θέμης Καραμουρατίδης, τα κοστούμια ο σχεδιαστής Απόστολος Μητρόπουλος και τα σκηνικά ο Δημήτρης Πολυχρονιάδης.  

Να ξέρεις, δεν υπάρχει χειρότερο πράμα απ’ την ταμπέλα που σου βάζουνε.
Στο τέλος, ζεις μόνο για να πληρώνεις την ταμπέλα.
Τρέχεις να ξεφύγεις, θαρρείς πως καθαρίζεις κι όλο εκεί γυρνάς.

Στο νέο έργο της, η Νεφέλη Μαϊστράλη, η οποία πρόσφατα τιμήθηκε με το βραβείο “Ελευθερία Σαπουντζή”, εμπνέεται από ένα διάσημο έγκλημα που συντάραξε την Ελλάδα στις αρχές του 20ού αιώνα, το Έγκλημα της Χαροκόπου ή Έγκλημα του αιώνα, όπως το χαρακτήρισαν οι δημοσιογράφοι της εποχής. Το 1931, ανήμερα των Θεοφανίων, στις όχθες του ποταμού Κηφισού, ξεβράζονται σακιά που περιέχουν ένα διαμελισμένο πτώμα. Η έρευνα της αστυνομίας θα υποδείξει ως ενόχους την πεθερά, τη σύζυγο, τον ξάδερφό της και την υπηρέτρια του σπιτιού. Η κοινή γνώμη συνταράσσεται, όχι μόνο από την αγριότητα του εγκλήματος, αλλά ειδικότερα από το γεγονός ότι οι βασικοί δράστες είναι γυναίκες. Η σκληρή πατριαρχική κοινωνία αδυνατεί να πιστέψει ότι μια γυναίκα –ακόμη κι αν είναι θύμα χρόνιας κακοποίησης, όπως αποδείχτηκε στη δίκη– είναι ικανή για μια τόσο φρικιαστική πράξη.

Στα χρόνια που η αγία ελληνική οικογένεια και η ιερότητα του παντοδύναμου αρσενικού είναι στοιχεία αδιαπραγμάτευτα, δυο γυναίκες σπάνε όλα τα στερεότυπα και προκαλούν το δέος στον κοινωνικό τους περίγυρο. Γίνονται σύμβολα της αγριότητας και της φρίκης και δέχονται όλα τα πυρά του προκατειλημμένου θεσμικού πλαισίου, μέσα στο οποίο κρίνονται. Τα κίνητρα της δράσης ή η αληθινή εμπλοκή τους στο έγκλημα αφήνει αδιάφορους τους συνανθρώπους τους, που σπεύδουν να τις καταδικάσουν σε θάνατο, για να ξορκίσουν ένα παρά φύσιν κακό, όπως ειπώθηκε τότε. 

Στο έργο αξιοποιείται η αναγωγή των δραστών σε αρνητικά σύμβολα και επιχειρείται μια παράδοξη αναβίωση του στυγερού εγκλήματος από τις διαφορετικές υποκειμενικές οπτικές των συμμετεχόντων. Παρεμβάλλονται σκηνές που προηγούνται ή έπονται του γεγονότος, ώστε να φωτιστούν τα κίνητρα και οι πολυδιάστατες προσωπικότητες των εμπλεκομένων, με επίκεντρο την διαπραγμάτευση του ρόλου της γυναίκας-δράστη και του θεσμικού πλαισίου μέσα στο οποίο λογοδοτεί.

Το έργο Κακούργα πεθερά, εμπνευσμένο από την πραγματική ιστορία και από το ομώνυμο τραγούδι του 1931 του Ιάκωβου Μοντανάρη, επιχειρεί να φωτίσει την οριακή ψυχολογία των ανθρώπων που καταφεύγουν στη βία, έχοντας υπάρξει προηγουμένως οι ίδιοι θύματά της. 

Το έργο αποτελεί προϊόν μυθοπλασίας και γράφτηκε στο πλαίσιο του Εργαστηρίου New Stages Southeast του Goethe Institute [2021-22].

Η παράσταση περιέχει σκηνές βίας, ήχο από πυροβολισμούς και γίνεται χρήση στρομποσκοπικού φωτισμού. 

Οι ηθοποιοί καπνίζουν επί σκηνής για τις ανάγκες της παράστασης. 

Κατάλληλη για θεατές άνω των 16 ετών.

Ταυτότητα της παράστασης:

Κείμενο – στίχοι: Νεφέλη Μαϊστράλη
Σκηνοθεσία: Θανάσης Ζερίτης
Σκηνογράφος – Ενδυματολόγος: Γεωργία Μπούρδα
Σύνθεση /μουσική επιμέλεια: Ερατώ Α. Κρεμμύδα 
Κίνηση: Κατερίνα Φώτη 
Σχεδιασμός φωτισμών: Σάκης Μπιρμπίλης
Φωτογραφίες/ Βίντεο: Πάτροκλος Σκαφίδας
Βοηθός σκηνοθέτη: Ελένη Τσιμπρικίδου

Παίζουν:
Πεθερά: Ελένη Ουζουνίδου
Νύφη: Εριέττα Μανούρη
Υπηρέτρια: Νεφέλη Μαϊστράλη
Γαμπρός: Γιώργος Παπανδρέου
Ανιψιός: Ιώκο Ιωάννης Κοτίδης

«Επιτελικώς Πάτος»

ΚΥΡΙΑΚΗ 17 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ: VOX

Η προπώληση ξεκίνησε!

Η νέα παράσταση του Αποστόλη Μπαρμπαγιάννη
πάει κόντρα στο ρεύμα και κάνει το νεύμα
να στρώσουμε γεύμα στου γέλιου το πνεύμα.
Άκρως σατιρικός και καυστικός
ξεσκονίζει και γυαλίζει
την πολιτική και κοινωνική επικαιρότητα
με ένα πέρασμα!

Ένα Stand-Up Comedy Show με ζωντανή ορχήστρα.

«Επιτελικώς Πάτος»
Συμμετέχουν: Μητσοτάκια, Κασελάκια, Πασοκάκια
και αδέσποτα αριστερά τυπάκια.
Η παράσταση προστατεύεται από το όργανο της τάξης Μπαλούρδο.

Έγραψαν για μας:

New York Times
Ένα σατιρικό ξεμπρόστιασμα,
που καυτηριάζει σαρκάζοντας την πολιτική επικαιρότητα,
μέσα από έναν αιρετικό μονόλογο.

Corriere della Sera
Μια solo επιθεώρηση.
Ένα βλαχομπαρόκ πολυθέαμα, στα χρόνια μιας βλαχομπαρόκ αριστείας!

The Washington Post
Μια μουσικοσατιρική παράσταση
λοξού πολιτικού λόγου & σατιρικού τραγουδιού.
Ένας αθυρόστομος και καυστικός μονόλογος μπλεγμένος με νότες.

Daily Telegraph
You bloody bastard!

Αποστόλης Μπαρμπαγιάννης
Τσολιάς εν δε Τσόλια Μπάντ!
«Επιτελικώς Πάτος»

Κυριακή 17 Δεκεμβρίου στο VOX!